به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، دانشجوی کارشناسی ارشد و دبیر هسته چین دانشکده سیاسی دانشگاه امام صادق علیه السلام: جمهوری اسالمی ایران و جمهوری خلق چین به عنوان دو دروازه تمدنی مهم قاره آسیا در شرق و جنوب غربی آسیا از دیرباز بودند. این دو کشور در همگرایی و رابطه تمدنی تاریخی به درازای راه ابریشم دارند وروابط و اشترکات فرهنگی بسیار زیادی دارند. بدیهی است که ارتباط و درک متقابل نخبگان سیاسی و فرهنگی و اقتصادی دو کشور به عنوان پیشرانان قدرتمند حکمرانی رهنمون کننده روابط دو کشور به بستری مطمئن خواهد بود.
کشور چین به عنوان دومین ابرقدرت تجاری و اقتصادی دنیا سهم قابل توجهی در سبد بازرگانی جهانی را داراست و این مهم با سیاستگذاری هر چه دقیقتر حکمرانان و نخبگان سیاسی رو به فزونی است؛ از سویی عالوه بر قدرت اقتصادی بودن چین این پتانسیل منجر به گرایش و گرانش به دیگر حوزهها شده؛ در حقیقت چین در حال حاضر با طرحهایی مانند کمربند-راه عالوه بر توانمندی وافر اقتصادی در حال اعمال اراده و قدرت در حوزههای امنیتی و سیاسی و فرهنگی است و در حقیقت مختصات جدید چند وجهی را ترسیم و سپس در ساحت ظهور برای هژمون شدن دنبال میکند. از سویی جمهوری اسالمی ایران به عنوان پل خاورمیانه و دارای مزیتهای ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک است و در حال حاضر به عنوان مهمترین کنشگر خاورمیانه در ساحت بین الملل فعالیت و حضور دارد.
