به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،در این پژوهش، روش کار بهصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترلشده طراحی شد. ۳۰ فرد مبتلا به افسردگی متوسط تا شدید که به درمانهای ضدافسردگی استاندارد پاسخ نداده بودند و در آزمایشهای خون نشانههایی از التهاب خفیف داشتند، انتخاب شدند. شرکتکنندگان بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ یک گروه داروی توسیلیزومب، که دارویی ضدالتهابی و مهارکننده مسیر IL-۶ است، دریافت کرد و گروه دیگر دارونما. وضعیت افراد بهمدت چهار هفته از نظر شدت افسردگی، خستگی، اضطراب و کیفیت زندگی پیگیری شد.
یافتههای پژوهش نشان دادند که اگرچه به دلیل کوچک بودن نمونه، تفاوت آماری قوی میان دو گروه مشاهده نشد، اما روند بهبود در گروه دریافتکننده توسیلیزومب امیدوارکننده بود. این افراد در مقایسه با گروه دارونما کاهش بیشتری در شدت علائم افسردگی، خستگی و اضطراب نشان دادند و کیفیت زندگی آنها نیز بهبود یافت.
در بخش نتیجهگیری، محققان گزارش کردند که درصد بیشتری از افراد گروه دریافتکننده داروی ضدالتهابی به مرحله بهبود کامل یا «فروکش افسردگی» رسیدند. این میزان ۵۴ درصد در برابر ۳۱ درصد در گروه دارونما بود. شاخصی به نام «تعداد موردنیاز برای درمان» نشان داد که با درمان پنج بیمار، یک نفر بهبود اضافی پیدا میکند؛ عددی که حتی از برخی داروهای ضدافسردگی رایج بهتر به نظر میرسد.
اهمیت این یافتهها در آن است که نشان میدهند افسردگی در همه افراد یکسان نیست و در برخی بیماران، التهاب سیستم ایمنی میتواند نقش کلیدی داشته باشد. استفاده هدفمند از درمانهای ضدالتهابی میتواند به شخصیسازی درمان افسردگی کمک کند، به این معنا که هر بیمار بر اساس ویژگیهای زیستی خود، درمان مناسبتری دریافت کند.
پژوهشگران تأکید کردهاند که این نتایج اولیه است و برای تأیید قطعی، انجام مطالعات بزرگتر ضروری خواهد بود. گام بعدی، اجرای یک کارآزمایی بالینی گستردهتر در مرحله سوم است تا شواهد لازم برای استفاده بالینی از این نوع ایمنیدرمانی در افسردگی فراهم شود.
این یافتههای علمی در نشریه تخصصی JAMA Psychiatry منتشر شدهاند؛ مجلهای وابسته به شبکه نشریات پزشکی انجمن پزشکی آمریکا که یکی از معتبرترین منابع انتشار پژوهشهای حوزه روانپزشکی در جهان به شمار میرود.
