به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، در حالی که طی دهههای گذشته دولتها تأمینکنندگان اصلی زیرساختهای حیاتی امنیت ملی محسوب میشدند، اکنون شرکتهای فناوری در حال تصاحب بخشی از این جایگاه هستند. اختلاف میان وزارت دفاع آمریکا و شرکت اسپیسایکس بر سر هزینههای استفاده از شبکه ماهوارهای استارلینک، یکی از روشنترین نشانههای این جابهجایی قدرت است.
هزینه دسترسی ارتش آمریکا به خدمات استارلینک گران شد
گزارش اخیر رویترز نشان میدهد که همزمان با گسترش تجاوز نظامی ایالات متحده به خاک ایران، مدیران اسپیسایکس تلاش کردهاند هزینه دسترسی ارتش آمریکا به خدمات استارلینک را به شکل قابل توجهی افزایش دهند. موضوع ظاهراً یک اختلاف تجاری بر سر تعرفههای ارتباطی بود، اما در واقع پرده از مسئلهای مهمتر برمیدارد. بر همین اساس، زمانی که یک دولت برای اجرای عملیات نظامی خود به زیرساختی وابسته میشود که در مالکیت یک شرکت خصوصی قرار دارد، مرز میان قدرت دولتی و قدرت شرکتی به شدت مبهم میشود.
استارلینک؛ زیرساختی که از سرویس اینترنتی فراتر رفت
استارلینک در ابتدای راه به عنوان پروژهای برای ارائه اینترنت پرسرعت ماهوارهای معرفی شد. اما جنگ اوکراین و سپس درگیریهای نظامی غرب آسیا نشان دادند که این شبکه اکنون به یکی از مؤلفههای اصلی جنگ مدرن تبدیل شده است. شبکهای متشکل از حدود ده هزار ماهواره در مدار زمین، امکان برقراری ارتباط پایدار در مناطق فاقد زیرساخت مخابراتی را فراهم میکند.
چنین قابلیتی برای پهپادها، سامانههای بدون سرنشین، نیروهای عملیاتی و مأموریتهای هدفگیری دقیق اهمیت حیاتی دارد.
بر اساس گزارش رویترز، در زمان آغاز عملیات آمریکا علیه ایران، ترمینالهای «استارشیلد»، به عنوان نسخه نظامی استارلینک در بیش از دوازده سامانه پهپادی مورد استفاده بودند.
در این میان، پهپاد انتحاری لوکاس (LUCAS) به یکی از محورهای اصلی اختلاف میان پنتاگون و اسپیسایکس تبدیل شد. این پهپاد که از نظر فنی شباهتهایی با پهپادهای ایرانی شاهد دارد، برای شناسایی، پرسهزنی و حمله به اهداف طراحی شده است. بر همین اساس، استفاده گسترده این سامانه باعث شد اهمیت ارتباطات ماهوارهای استارلینک بیش از پیش آشکار شود و در نتیجه اسپیسایکس نیز موقعیت خود را برای بازنگری در قیمتها مناسب ببیند.
