به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، آبسنگهای مرجانی از مهمترین بومسازگانهای دریایی هستند که در خلیج فارس تحت شرایط خاص دما و شوری بالا شکل گرفتهاند. حساسیت بالای مرجانها به تغییرات اقلیمی و فشارهای انسانی، ضرورت مدیریت علمی برای حفاظت از این اکوسیستم ارزشمند و تنوع زیستی منطقه را دوچندان کرده است.
در یک پژوهش تازه، پژوهشگران پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی با استفاده از مدلسازی MaxEnt به پیشبینی توزیع احتمالی زیستگاههای مرجانی خلیج فارس در بازه زمانی سالهای ۲۰۹۰ تا ۲۱۰۰ میلادی پرداختند. این پیشبینیها بر پایه سناریوهای مسیرهای مشترک اجتماعی–اقتصادی ( SSPs) صورت گرفته که آینده احتمالی جهان را بر اساس روندهای جمعیتی، اقتصادی، زیستمحیطی و مصرف انرژی شبیهسازی میکنند. سناریوهای SSP در واقع «تصویرهای احتمالی از آینده» هستند. هر کدام شرایطی متفاوت برای جهان در نظر میگیرند: از آیندهای پایدار با همکاری کشورها و کاهش آلودگی (SSP1)، تا جهانی پرچالش با مصرف بیشتر سوختهای فسیلی و افزایش شدید گازهای گلخانهای (SSP5). این چارچوب به دانشمندان کمک میکند تا پیامدهای تغییرات اقلیمی را در شرایط مختلف بسنجند و راهکارهای مناسبتری برای حفاظت از محیط زیست ارائه دهند.
