به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، میگویند همهچیز به «ارتباطات» برمیگردد؛ و ما خوششانسیم که در زمان و مکان درستی ایستادهایم. بخشی از مسیر، انتخاب ما نبوده، اما دستاوردش واقعی است دوستیهایی که در یک سال گذشته، ارزشهای تازهای به زندگیمان اضافه کرده و همانهاست که باعث میشود دانشکده و دانشگاه دوستداشتنی بماند و انگیزهمان هر روز بیشتر شود؛ آنقدر که صبحها به شوق رفتن، برنامه میچینیم.
استادی میگفت: «دانشگاه کاروانسرایی است در مسیر.» برای بعضیها این تعبیر تلخ است؛ بهخصوص وقتی از شهری به شهر دیگر کوچ کردهای و دانشگاه برایت حکم «خانه» پیدا میکند، اما حتی اگر گذرگاه باشد، میشود در همین گذر، ریشه دواند و معنا ساخت.
