به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،چشمانداز کار در آستانه یکی از عمیقترین بازآراییهای تاریخی خود قرار دارد. اگر دههی گذشته را دوران شکلگیری و رواج هوش مصنوعی مولد بدانیم، دههی پیشرو دوران هوش مصنوعی عاملمحور (Agentic AI) است؛ سامانههایی که صرفاً به در خواست کاربران برای تولید محتوا پاسخ نمیدهند، بلکه وظایف محول را اجرا میکنند، تصمیم میگیرند، با محیط تعامل داشته و از بازخوردها میآموزند. در اینجا، هوش مصنوعی نه تنها یک ابزار حمایتی، بلکه به بخشی از جریان واقعی کار تبدیل میشود.
بر خلاف مدلهای مولد که به دستور واکنش نشان میدهند، عاملهای هوش مصنوعی با استفاده از مأموریت کار میکنند. این یعنی آنها میتوانند هدف را درک، مسیر را انتخاب، چندین مرحله کاری را به هم متصل و نتیجه را بهصورت خودکار ثبت و اجرا کنند. این تفاوت، فاصله میان کمک در انجام کار و پیشبرد مستقل کار را تعیین میکند.
تحول مذکور نه صرفاً یک بهبود تکنولوژیک، بلکه نوعی تغییر ساختاری در تعریف نیروی کار به شمار میرود. سازمانها در کنار کارکنان انسانی، دارای همکاران غیرانسانی و هوشمند خواهند بود که در چارت سازمانی جای دارند، وظایف مشخص دارند و کار را از ابتدا تا انتها انجام میدهند. این تغییر به معنای کاهش نقش انسان نیست؛ بلکه جابهجایی تمرکز نیروی انسانی به فعالیتهایی به شمار میرود که نیازمند قضاوت، خلاقیت و تعامل انسانی هستند. این چشمانداز اکنون در مرحلهی آزمایش و استقرار اولیه قرار دارد و بنا بر ارزیابیهای صورت گرفته، طی ۱۸ تا ۲۴ ماه آینده به مقیاس سازمانی خواهد رسید.
