راز اقتصادی بزرگترین آبشیرینکنهای جهان

به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،علی اصغر اعلم الهدی رئیس سابق انستیتو آب و انرژی و استاد بازنشسته دانشگاه شریف با تشریح سابقه فعالیتهای پژوهشی و اجرایی در حوزه آب و انرژی، از ۱۰ سال تلاش مستمر این مجموعه برای توسعه فناوریهای بومی نمکزدایی سخن گفت.
این کارشناس علمی ضمن مرور تاریخچه شکلگیری انستیتوی تخصصی آب در دانشگاه شریف ادامه داد: این انستیتو از دهه ۵۰ با نگاه کاملاً بینرشتهای شکل گرفت؛ جایی که اساتید و متخصصانی از حوزههای عمران، سازه، شیمی، فیزیک و متالورژی کنار هم فعالیت میکردند. دلیل این تنوع تخصصی هم روشن بود؛ برای ساخت سامانههای نمکزدایی – که امروز آن را با عنوان آبشیرینکن میشناسند – باید به مسائل خوردگی، رفتار آب شور و فناوری ساخت تجهیزات مقاوم توجه میشد.
اعلم الهدی افزود: این مرکز از سال ۵۳ تا ۷۱ دارای ردیف بودجه مستقل از سازمان برنامه بود و بهعنوان یکی از مراکز پژوهشی سطح یک فعالیت میکرد. در سال ۱۳۵۳ بودجه آن معادل یک میلیون دلار بود و حتی یک مرکز تحقیقاتی دو هکتاری نیز در بوشهر داشتیم که امروز بخشی از دانشگاه خلیج فارس است. سامانه آبشیرینکن ساختهشده در سال ۵۳ همچنان در آن محل قرار دارد.
این پژوهشگر باسابقه با ابراز تأسف از توقف فعالیتهای رسمی این انستیتو گفت: از سال ۷۱ بودجه مرکز قطع و جذب هیئت علمی نیز متوقف شد. بسیاری از اعضای باتجربه بازنشسته شدند و این مجموعه عملاً از چرخه اصلی خارج شد.
رئیس پیشین انستیتو آب درباره فعالیتهای خود در دوره همکاری با معاونت علمی توضیح داد: از سال ۹۲ دبیرخانه کارگروه آب معاونت علمی را در همین انستیتو اداره میکردیم و هدف اصلی، احیای جریان توسعه فناوری آب بود. در این دوره، سند توسعه فناوری آب را تدوین کردیم که توسط مرکز پژوهشهای مجلس در دیماه ۹۴ منتشر شد.



