به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،این تحول فقط یک تغییر تکنولوژیک ساده نیست، بلکه نشانه دگرگونی عمیق در الگوهای ارتباطی، شیوه جستوجوی کمک، اعتماد به منابع دانشی و حتی درک ما از مفهوم «رابطه درمانی» محسوب میشود. میلیونها نفر در سراسر جهان، بهویژه در جوامعی که با کمبود متخصصان سلامت روان، هزینههای سرسامآور خدمات درمانی، تبعیض جغرافیایی و فشارهای اجتماعی در مراجعه به روانشناس روبهرو هستند، این ابزارها را بهعنوان مسیر جایگزین برگزیدهاند؛ ابزاری که همیشه در دسترس است، هزینهای ندارد و بیمار را قضاوت نمیکند.
از سوی دیگر، کارشناسان تاکید میکنند که جذابیت هوش مصنوعی در این حوزه با واقعیت علمی آن فاصله دارد. گزارش تازه انجمن روانشناسی آمریکا (APA) نشان میدهد که اغلب چتباتها و اپلیکیشنهای فعلی نهتنها برای ارائه خدمات رواندرمانی طراحی نشدهاند، بلکه در بسیاری موارد فاقد شواهد علمی معتبر، نظارت تخصصی، پروتکلهای ایمنی و حتی در موقعیتهای حساس، خطرناک هستند. این شکاف میان برداشت عمومی از توانایی هوش مصنوعی و واقعیت تجربی و علمی امروز به یکی از اصلیترین دغدغههای متخصصان و سیاستگذاران تبدیل شده است.
