به گزارش الفبای رشد به نقل ازایسنا، یک پیادهروی معمولی در پارک ایالتی «بر مونتین» به نقطه عطفی برای شیمیدان دانشگاه راتگرز، یووی گو تبدیل شد. او وقتی بطریهای پلاستیکی پراکنده در مسیر و شناور در دریاچه را دید، ایستاد. این صحنه در مکانی که در ظاهر دستنخورده بود، غیرعادی به نظر میرسید. همان لحظه پرسشی در ذهن او شکل گرفت که به کشف علمی بعدیاش منجر شد. طبیعت، پلیمرهایی مانند دیانای و آرانای میسازد که در نهایت تجزیه میشوند. چرا پلاستیکها چنین نیستند؟
او میگوید: زیستشناسی همهجا از پلیمرها استفاده میکند، مثل پروتئینها، دیانای، آرانآی و سلولز، اما طبیعت هرگز با مشکل انباشت طولانیمدت مانند آنچه در پلاستیکهای مصنوعی میبینیم روبهرو نمیشود.
او در جنگل به این نتیجه رسید که تفاوت باید در شیمی این مواد باشد.
