به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، در مورد دلایل کاهش رتبه علمی ایران و افت ۵۰ پلهای رتبه دانشگاه شریف در رتبهبندی شانگهای گفت: برای بررسی وضعیت ایران در رتبهبندیهای بینالمللی، ابتدا باید دید این رتبهبندیها بر چه مبنایی انجام میشوند و چگونه امتیازدهی میکنند. واقعیت این است که برخی از شاخصهایی که در این رتبهبندیها لحاظ میشود، با شرایط فعلی ما همخوانی ندارد. برای مثال، یکی از شاخصهای اصلی در رتبهبندی شانگهای، تعداد اعضای هیئتعلمی دارنده مدال فیلدز یا جایزه نوبل است.
وی افزود: بیتردید پژوهشگران ایرانی از ظرفیت علمی لازم برای کسب چنین جوایزی برخوردارند، اما موانع سیاسی و ضعف در پشتیبانی از پژوهشگران مانع تحقق آن شده است. حتی در مراحل پایانی اعطای این جوایز نیز، مسائل سیاسی نقش پررنگی دارند. برای مثال؛ معمولاً ۱۰ نفر فهرست نهایی نامزدهای نوبل، از نظر علمی همه در یک سطح هستند و در این مرحله، دولتها با رایزنیهای سیاسی و دیپلماتیک برای انتخاب برنده نهایی وارد عمل میشوند. بنابراین، همانطور که پژوهشگران ایرانی در جایزه مصطفی (ص) در سطح بینالمللی خوش درخشیدهاند، میتوانند در جوایز جهانی دیگر نیز موفق باشند.
معاون سابق پژوهشی وزارت علوم با اشاره به نقش ارتباطات بینالمللی پژوهشگران در رتبهبندیهای بینالمللی گفت: بسیاری از شاخصهای این رتبهبندیها وابسته به فعالیتهای بینالمللی دانشگاهها است. مواردی مانند تعداد استادان و دانشجویان بینالمللی، حضور در پروژههای تحقیقاتی مشترک، یا همکاریهای علمی دوجانبه، همگی در امتیاز نهایی اثرگذارند. ما در فعالیتهای بینالمللی از جمله رفت و آمدها با مراکز تحقیقاتی، سهیم شدن در پروژههای بینالمللی و … محدودیتهای مالی و بینالمللی داریم. هرچند ایران در جذب دانشجویان خارجی وضعیت نسبتاً خوبی دارد، اما هنوز جای بهبود زیادی وجود دارد.
وی اظهار کرد: همچنین در شاخصهایی مانند حضور اعضای هیئتعلمی در هیئت تحریریه یا سردبیری مجلات بینالمللی معتبر نیز، عوامل سیاسی مؤثرند. با وجود اینکه ایرانیها در برخی حوزهها در بهترین رتبههای دنیا قرار دارند ولی به دلایل سیاسی و مسائل جانبی برخی ناشران تمایلی به همکاری با آنها نشان نمیدهند.
