به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، دکتر شاهین آخوندزاده با اشاره به وضعیت تولید علم در کشور طی سالهای اخیر، اظهار کرد: ایران بر اساس نقشه جامع علمی کشور باید تا سال ۱۴۰۴ به جایگاه نخست منطقه در تولید علم دست پیدا میکرد؛ جایگاهی که ما در سال ۲۰۱۷ عملاً به آن رسیدیم و با فاصله قابل توجهی از کشورهایی مانند ترکیه و عربستان جلوتر بودیم. اما از سال ۲۰۲۱ این روند با توقف و کاهش مواجه شد و امروز ترکیه دوباره از ما پیشی گرفته و عربستان نیز فاصله خود را کم کرده است.
معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت دلیل این عقبماندگی را مجموعهای از چالشهای آشکار دانست و افزود: یکی از عوامل جدی، تشدید تحریمهای علمی علیه ایران بهویژه در حوزه تجهیزات در سال گذشته بود. این تحریمها در کنار فشارهای اقتصادی، امکان بهروزرسانی آزمایشگاهها و حضور فعال محققان ما در عرصه بینالمللی را بهشدت محدود کرده است.
وی با بیان اینکه کاهش تعاملات علمی بینالمللی بر میزان استنادات و کیفیت پژوهش اثر مستقیم دارد، توضیح داد: وقتی یک مقاله تنها در یک مرکز ایرانی انجام شود، شانس استناد آن محدود است. اما اگر پژوهش چندمرکزی یا بینالمللی باشد، ضریب اثرگذاری آن چند برابر افزایش مییابد. تحریمهای علمی و محدودیتهای اقتصادی باعث شده است حضور محققان ایرانی در مجامع جهانی و همکاریهای چندکشوری کاهش پیدا کند.
