به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، نقش نانو فناوری در کاهش آلودگی هوا در سالهای اخیر از سطح یک ایده صرفاً آزمایشگاهی فراتر رفته و به یکی از محورهای جدی سیاستگذاری در حوزه فناوریهای نوین تبدیل شده است. تشدید آلودگی هوا در کلان شهرها، افزایش بار بیماریهای قلبی و تنفسی و برآوردهایی که از سوی نهادهایی مانند سازمان جهانی بهداشت درباره مرگهای زودرس ناشی از آلودگی هوا ارائه میشود، نشان میدهد که رویکردهای متعارف کنترل آلودگی دیگر پاسخ گوی ابعاد مسئله نیست. نانو فناوری در چنین بستری به عنوان ابزاری برای بازطراحی سامانههای کنترل آلودگی، بهینه سازی فرآیندهای صنعتی و ارتقای کارایی فیلترها و کاتالیستها مطرح شده است و این نوشتار کوتاه تلاش میکند بر پایه یافتهها علمی موجود، تصویری تحلیلی از ظرفیتها و چالشهای فناوری مذکور در کنترل آلودگی هوا ارائه دهد.
