به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، محمد حسنزاده درباره نقش دانشگاهها در حل مشکلات اجتماعی و تبدیل پژوهشها به عمل گفت: در سالهای اخیر یکی از پر تکرارترین انتقادات به دانشگاههای این بوده که چرا باوجود حجم گسترده پژوهشها و پایاننامهها، مشکلات اجتماعی و اقتصادی همچنان پابرجا هستند. برای پاسخ به این سوال، باید ابتدا جایگاه واقعی دانشگاهها در زنجیره دانش و نقش آنها در حل مشکلات جامعه را بشناسیم.
وی دانشگاهها را مراکز تولید علم و نیروی انسانی توانمند عنوان کرد و ادامه داد: اگر دانشگاه را به کارخانهای تشبیه کنیم، محصول آن دانش، فناوری و نیروی انسانی متخصص است. همانطور که یک کارخانه مواد غذایی مسئول سیر کردن مردم نیست و تنها «محصول» تولید میکند، دانشگاهها نیز مسئول اجرای پژوهشها و پیادهسازی مستقیم راهحلها نیستند.
رئیس پژوهشگاه ایرانداک تاکید کرد: دانشگاه میسازد، تولید میکند و نیروی انسانی را توانمند میسازد؛ اما اجرای یافتهها وظیفه نهادهای اجرایی، نظام حکمرانی، صنعت، بخش خصوصی و جامعه است.
این متخصص علم اطلاعات و دانششناسی با بیان اینکه در دانشگاهها پژوهشهای فراوانی در زمینه مسائل مختلف کشور انجام شده است؛ گفت: واقعیت این است که در دانشگاهها تقریباً برای بیشتر مسائل شهری، اجتماعی، اقتصادی، زیستمحیطی و فرهنگی کشور پژوهشهای دامنهدار انجام شده است. پایاننامهها و رسالههای دقیق نوشته شده، مدلها و راهکارهای کاربردی ارائه شده و حتی شواهد تجربی و تحلیلهای قابل اجرا تهیه شده است.
