به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، در سه سال گذشته، هوش مصنوعی مولد بهویژه در قالب مدلهای زبانی بزرگ، نهتنها شیوههای نوشتن انسانی را دگرگون کرده، بلکه منطق تولید متن در بخش علمی را نیز به شکل بنیادین تحت فشار قرار داده است. این فناوری با کاهش چشمگیر هزینه زمانی و مهارتی تولید متن، مرز میان نگارش علمی و تولید انبوه متن را تضعیف نموده و الگوی جدیدی از فرایند تولید مقالات تخصصی را پدید آورده است. آن چه در ابتدا بهعنوان ابزار کمکی برای تسهیل نگارش علمی و بهویژه رفع موانع زبانی پژوهشگران غیرانگلیسیزبان معرفی میشد، امروز به پدیدهای ساختاری بدل شده که پیامدهای آن فراتر از بهبود سبک نگارش است.
در این چارچوب، پدیده تولید متون علمی کمکیفیت مبتنی بر هوش مصنوعی به وضعیتی اشاره دارد که در آن، حجم عظیمی از متون شبهعلمی با حداقل مداخله انسانی و بدون عبور از فرایندهای کلاسیک تأمل، بازبینی و خودانتقادی علمی تولید میشود. این متون غالباً از نظر ظاهری واجد تمامی مؤلفههای آکادمیک، از جمله زبان پیچیده، ساختار صوری منظم، واژگان تخصصی و ارجاعسازی متعارف هستند. با این حال، در سطح محتوایی، اغلب نوآوری نظری، مسئله اصیل یا پیشرفت معنادار در دانش موجود ندارند.
