به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، بیشتر اوقات در حوزه ظریف چاپ زیستی سه بعدی، گرانش مانند یک دشمن عمل می کند. سلول های زنده بیشتر اوقات در انتهای سرنگ های پرینتر ته نشین می شوند.
این ته نشینی به ایجاد لخته و توزیع بافت نامتوازن منجر می شود. محققان دانشگاه ام آی تی اخیرا راه حلی به نام MagMix برای برطرف کردن این مشکل ابداع کرده اند. این میکسر مغناطیسی جمع و جور جوهرهای زیستی را طی کل فرایند چاپ همگن حفظ می کن.سیستم آنها به ایجاد بافت های انسانی معتبرتر و پیوسته تر منجر می شود.
سلول ها به طور طبیعی سنگین تر از هیدروژل هایی هستند که در چاپگر های زیستی استفاده می شوند. آنها به طور معمول طی بازه های طولانی برای بافت های بزرگتر مورد نیاز هستند.
ریتو رامان پروفسور مهندسی بافت در ام آی تی می گوید: ته نشینی سلولها که در طول جلسات چاپ طولانی مورد نیاز برای چاپ بافتهای بزرگ بدتر میشود، منجر به گرفتگی نازلها، توزیع ناهموار سلولها و ناهماهنگی بین بافتهای چاپ شده میشود.
