به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، کشف این قمرهای جدید همچنین جمع کل قمرهای شناختهشده در مدار سیارات و سیارات کوتوله در منظومه شمسی را به ۴۴۲ رسانده است و این تعداد شامل سیارکها یا اجرام کوچک کمربند کویپر نمیشود.
به نقل از اسپیس، قمرهای تازه کشفشده که ۴ قمر برای مشتری و ۱۱ قمر برای زحل هستند، توسط مرکز اجرام کوچک اعلام شدند، نهادی که به ثبت و اعتبارسنجی اکتشافات نجومی از سیارکها، دنبالهدارها و همچنین قمرها اختصاص دارد.
ویژگی قمرهای جدید
هیچیک از قمرهای تازه کشفشده بزرگ نیستند و به طور متوسط حدود سه کیلومتر قطر دارند. آنها دارای مدارهای بسیار گسترده هستند، بسیار دورتر از مدار قمرهای بزرگ مشتری و زحل، و نورشان بسیار ضعیف است، بین قدر ۲۵ تا ۲۷. (برای مقایسه، قمر زمین دارای قدر ۱۲.۶ است.) این ویژگی باعث میشود که مشاهده آنها با تلسکوپهای خانگی غیرممکن باشد.
در عوض، شناسایی آنها نیازمند رصدهای دقیق با استفاده از بزرگترین تلسکوپهای زمینی بود. چهار قمر جدید مشتری توسط اسکات شپرد موسسه علوم کارنگی و دیوید تولن از دانشگاه هاوایی با استفاده از تلسکوپ ۶.۵ متری Magellan–Baade در رصدخانه لاس کامپاناس در شیلی و تلسکوپ ۸ متری Subaru در بالای کوه مائونا کئا در هاوایی کشف شدند.
همزمان، ۱۱ قمر جدید زحل توسط گروهی به رهبری ادوارد اشتون کشف شدند. آنها از تلسکوپ ۳.۵ متری Canada–France–Hawaii در مائونا کئا استفاده کردند. این کشف پس از آن صورت گرفت که اشتون و گروهش در سال ۲۰۲۵ موفق به کشف ۱۲۸ قمر جدید زحل شدند.
هر دو محقق، شپرد و اشتون، از جمله کشفکنندگان برجسته قمرها در منظومه شمسی هستند و هرکدام بیش از ۲۰۰ قمر، بسیاری به صورت کشف مشترک، به نام خود ثبت کردهاند.
