آموزش و فناوری

طراحی سامانه نانویی هوشمند برای تشخیص و درمان سرطان پروستات

به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر،این سامانه با بهره‌گیری از ویژگی‌های شیمیایی نانومواد مغناطیسی و گیرنده‌های اختصاصی اسیدفولیک طراحی شده و به‌عنوان یک عامل ترانوستیک، امکان درمان و تشخیص همزمان را فراهم می‌سازد. اهمیت این پژوهش در افزایش زیست‌دسترسی دارو، کاهش سمیت سیستمیک و بهبود کارایی درمانی ترکیبات طبیعی ضدسرطان نهفته است.

این گروه در مطالعه‌ای جدید موفق به طراحی یک نانوحامل چندعملکردی شده‌اند که بر پایه ترکیب ساختاری اسیدفولیک، Curcumin و نانوساختارهای گرافن اکسید مغناطیسی اصلاح‌شده با سیکلودکسترین ساخته شده و می‌تواند به‌عنوان یک عامل ترانوستیک در درمان سرطان مورد استفاده قرار گیرد.

بخش نانویی این پروژه بر طراحی و سنتز نانوذرات هیبریدی با قابلیت حمل داروی طبیعی کورکومین و هدف‌گیری انتخابی سلول‌های توموری متمرکز بوده است. استفاده از سیکلودکسترین در این ساختار موجب افزایش حلالیت و پایداری زیستی کورکومین شده و به بهبود زیست‌دسترسی آن کمک کرده است. همچنین اتصال اسیدفولیک به سطح نانوحامل نقش کلیدی در افزایش هدفمندی سامانه دارورسانی ایفا می‌کند، زیرا گیرنده‌های فولات در بسیاری از تومورهای جامد از جمله سلول‌های سرطان پروستات به‌طور بیش‌بیان‌شده حضور دارند.

در این طراحی، نانوذرات گرافن اکسید مغناطیسی به‌عنوان هسته ساختاری سامانه به کار رفته‌اند. ویژگی مغناطیسی این ساختار امکان استفاده از آن را به‌عنوان عامل کنتراست منفی در تصویربرداری تشدید مغناطیسی فراهم می‌کند و از این منظر سامانه توسعه‌یافته علاوه بر کاربرد درمانی، نقش تشخیصی نیز دارد.

مطالعات آزمایشگاهی روی رده‌های سلولی LNCaP و PC۳ انجام شده است. رده سلولی LNCaP یک مدل وابسته به آندروژن محسوب می‌شود، در حالی که PC۳ به‌عنوان مدل سلول سرطانی مستقل از آندروژن در تحقیقات سرطان پروستات مورد استفاده قرار می‌گیرد. نتایج نشان داده است که نانوحامل طراحی‌شده اثر مهاری وابسته به غلظت بر تکثیر سلول‌ها ایجاد می‌کند و با القای استرس اکسیداتیو داخل‌سلولی، مسیرهای مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی را فعال می‌سازد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا