میکروالکترونیک پیشران تحول صنعتی ایران در مسیر کاهش وابستگی فناورانه
به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،فناوری میکرو که ابتدا در حوزه الکترونیک به عنوان بخشی از تحقیقات علمی و در ادامه بهعنوان یک صنعت مطرح شد؛ از دهه ۱۹۶۰ بهعنوان صنعتی پیشتاز، محرک توسعه علمی در زمینههای گوناگون مطرح شد. اهمیت راهبردی فناوریهای میکرو در توسعه اقتصادی، صنعتی، دفاعی و اجتماعی سبب شد این حوزه همچنان در زمره اولویتهای کشورهای مختلف قرار گیرد؛ چرا که این فناوری در بخشهای مختلفی از جمله حمل و نقل، سلامت، کشاورزی، انرژی و دفاع، ارزش افزوده چشمگیری ایجاد کند و راهکاری برای عبور از چالشهای صنعتی و اجتماعی به شمار میرود.
در ایران نیز از دهه ۱۳۷۰ برنامهریزی برای گسترش این فناوری با تأسیس ستادهای تخصصی، ورود صنایع به تولید قطعات و آموزش نیروی انسانی آغاز شد. این فناوری با بهینه سازی فرآیندهای صنعتی، مدیریت انرژی و ارتقای خدمات سلامت، علاوه بر تأمین زیرساختهای ضروری برای تحقق اهداف دیجیتال و اقتصادی کشور، وابستگی به فناوریهای خارجی را کاهش داده و جایگاه مناسبی در عرصه تحول دیجیتال ایجاد میکند.
با وجود ایجاد زیرساختهای پژوهشی و کسب تجربیات ارزشمند، هنوز شکاف فناورانه قابل توجهی میان ایران و کشورهای پیشرو وجود دارد.
بر اساس ماده ۱ سند ملی توسعه علوم و فناوری نانو، فناوریهای مواد، قطعات و سیستمها که در آنها یکی از ابعاد در مقیاس میکرو ( ۰.۱ تا ۱۰۰۰ میکرون) باشد، به عنوان فناوری میکرو شــناخته میشود. این فناوریها در حوزههای مواد دارای اندازه میکرو، میکروالکترونیک، سیستمهای میــکرو الکترومکانیکی، میکرو رباتها، آزمایشگاه روی تراشه و میکرو حسگرها قرار گرفته و حوزههایی مانند میکروبیولوژی و سایر زیرمجموعههای زیستفناوری مستثنی هستند.
