به گزارش خبرنگار پژوهندگان عصر ، آیا تا به حال هنگام گوش دادن به موسیقی، کلمهای را چشیدهاید یا رنگهایی را دیدهاید؟ اگر این اتفاق افتاده باشد، ممکن است جزو آن یک تا چهار درصدی از افرادی باشید که دارای یک ویژگی جذاب به نام «حسآمیزی»(synaesthesia) هستند.
حسآمیزی یک پدیده عصبی است که در آن فعال شدن یک حس مانند شنوایی، باعث فعال شدن حس دیگری، معمولاً نامرتبط، مانند بینایی میشود. این بدان معناست که افراد مبتلا به «حسآمیزی» اغلب در مقایسه با بقیه ما احساسات بیشتری را تجربه میکنند.
به عبارت دیگر، حسآمیزی، حسترکیبی یا همحسی، فرآیندی عصبشناختی است که در آن تحریک یک مسیر حسی یا شناختی به تجربهای خودبهخود و بیاختیار در یک مسیر حسی یا شناختیِ دیگر میانجامد. حسآمیزی درواقع به نوعی ترکیب حواس است، به این صورت که مثلاً فرد با شنیدن یک کلمه، مزهای در دهان خود حس میکند.
سوفی اسمیت(Sophie Smit)، پژوهشگر فوق دکترا در علوم اعصاب شناختی در دانشگاه سیدنی و آنینا ریچ(Anina Rich)، دانشیار و رئیس گروه تحقیقاتی حسآمیزی در دانشگاه مککواری(Macquarie) میگویند ما زمان زیادی را صرف درک این پدیده نادر کردهایم. در حالی که چیزهای بیشتری برای بررسی وجود دارد، آنچه میدانیم نشان میدهد که همه ما جهان را به یک شکل درک نمیکنیم.
حسآمیزی چیست؟
افراد مبتلا به حسآمیزی تحت عنوان «حسآمیزان» شناخته میشوند. تحقیقات نشان میدهد که حسآمیزی ممکن است در بین زنان شایعتر باشد، اگرچه این میتواند نشاندهنده سوگیریهای نمونهگیری باشد و ممکن است تحت تأثیر ژنتیک باشد.
انواع مختلفی از حسآمیزی وجود دارد. برخی افراد حسآمیزی شنیداری-بصری دارند، به این معنی که وقتی صداها را میشنوند، رنگهایی را میبینند. برخی دیگر وقتی حروف یا اعداد را میخوانند، میشنوند یا به آنها فکر میکنند، رنگهایی را میبینند. این به عنوان «حسآمیزی حروف و رنگ» شناخته میشود.
مثال دیگر حسآمیزی، لمس آینهای است؛ جایی که فرد وقتی فرد دیگری را در حال لمس شدن میبیند، احساساتی را روی بدن خود احساس میکند.
همه ما به طور طبیعی اطلاعات را از حواس مختلف ترکیب میکنیم. به عنوان مثال، وقتی صحبت کردن کسی را تماشا میکنید، مغز شما آنچه را که میبینید و میشنوید با هم ترکیب میکند تا او را بهتر درک کند. در حسآمیزی، این پیوندها کمی متفاوت هستند. به عنوان مثال، یک صدا ممکن است یک تجربه بصری را تحریک کند، اما ممکن است همچنان به مکانیسمهای یکسانی وابسته باشد.
افراد مبتلا به حسآمیزی هیچ کنترلی بر نحوه برخورد حواس خود ندارند. در عوض، اینها تجربیات خودجوش و واضحی هستند که معمولاً با گذشت زمان یکسان میمانند. به عنوان مثال، امروزه فردی که حسآمیزی حروف و رنگ دارد، ممکن است حرف A را قرمز درک کند و به احتمال زیاد حتی سالها بعد هم آن را به همان شکل خواهد دید.
