به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،روز سهشنبه ۲۱ آوریل 2026 در مرکز پرواز فضایی گادرد(Goddard) ناسا، دانشمندان با افتخار در اطراف یک دستگاه فلزی با پنلهای خورشیدی نارنجی بلند و یک پایه نقرهای درخشان در یک اتاق تمیز و استریل سفید، در حالی که تلسکوپ فضایی «نانسی گریس رومن»(Nancy Grace Roman) میدرخشید، ایستاده بودند.
جولی مکانری(Julie McEnery)، دانشمند ارشد این پروژه در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: من بسیار امیدوارم و در واقع انتظار دارم که هیجانانگیزترین علم حاصل از «رومن» چیزهایی باشد که انتظارش را نداشتیم، چیزهایی که نمیتوانستیم پیشبینی کنیم، اما این موضوع سوالات عمیق جدیدی را برای ماموریتهای آینده مطرح میکند که باید به آنها بپردازیم.
این تلسکوپ فضایی که به نام اولین رئیس بخش نجوم ناسا و اولین زنی که در این سازمان سمت اجرایی داشته، نامگذاری شده است، باید به ابزاری ارزشمند دیگر در جستجوی گونه ما برای درک ماهیت واقعی جهان تبدیل شود.
این تلسکوپ در ردیف دیگر چشمان رباتیک قدرتمند ما در آسمان قرار خواهد گرفت؛ ابزارهای مشهوری مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، «SPHEREx»، تلسکوپ فضایی اقلیدس(Euclid) و حتی هابل قدیمی اما همیشه چشمگیر، با این تفاوت که همانطور که در مورد هر یک از این رصدخانههای برجسته صادق است، این تلسکوپ جدید تخصص خاص خود را دارد که در ادامه به برخی از این مشخصات خواهیم پرداخت.
مهمتر از همه، تلسکوپ فضایی «نانسی گریس رومن» یا به اختصار «رومن» که قرار است در سپتامبر ۲۰۲۶ و هشت ماه زودتر از برنامه و با بودجه کمتر پرتاب شود، پتانسیل نشان دادن بخشهایی از کیهان را دارد که هنوز به آنها دست نیافتهایم.
طبق گفته ناسا، آینه اصلی رومن حدود ۲.۴ متر عرض دارد که مشابه آینه هابل است. با این حال، رومن توانایی گرفتن تصاویری را دارد که حداقل ۱۰۰ برابر بزرگتر از هابل از آسمان عکس میگیرند.
جرد آیزاکمن(Jared Isaacman)، رئیس ناسا در این کنفرانس مطبوعاتی گفت: قابلیتهای نقشهبرداری آن بیش از ۱۰۰۰ برابر سریعتر از هابل است و میتواند ۲۰۰ برابر آسمان بیشتری را در یک تصویر واحد ترسیم کند. کاری که پردازش آن برای هابل ۲۰۰۰ سال طول میکشد را رومن میتواند در یک سال انجام دهد. تصاویری که ثبت میکند آنقدر بزرگ خواهند بود که صفحه نمایشی به اندازه کافی بزرگ برای نمایش آنها وجود ندارد.
