به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان،صندوقدار افزود: اصل دوم، بینرشتهگرایی الزامی است؛ بهگونهای که هیچ پروژه فرهنگی یا اجتماعی بدون حضور مؤثر متخصصان علوم انسانی و اجتماعی از جمله جامعهشناسان، مردمشناسان، روانشناسان اجتماعی و متخصصان ارتباطات تصویب یا اجرا نمیشود. این متخصصان نقش کلیدی در جلوگیری از تقلیلگرایی افراطی و تضمین تناسب روشهای پژوهش با پیچیدگیهای پدیدههای فرهنگی دارند.
وی ادامه داد: اصل سوم، مشارکت اجتماعی و اعتبارسنجی میدانی است و بر این اساس، نتایج پژوهشها باید با گروههای هدف و ذینفعان به اشتراک گذاشته شود تا بازخوردهای میدانی در فرآیند تحلیل و بازنگری مدلها لحاظ شود. یک الگوریتم ممکن است همبستگیهایی را نشان دهد، اما تفسیر آن در زیست واقعی مردم، بر عهده متخصصان علوم انسانی است.
