به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، قلب انسان در فضا کوچک میشود، اما محققان دریافتهاند که قلبهای کوچک رشد یافته از سلولهای بنیادی انسان در فضا به طور قابل توجهی سریعتر از آزمایشگاههای روی زمین رشد میکنند.
اتفاقات عجیبی برای قلب فضانوردان در شرایط بیوزنی رخ میدهد. بدون حس گرانش یا جاذبه، جریان خون در بدن تغییر میکند. مایع بیشتری در سر جمع میشود و ناگهان نه تنها در پاها، بلکه در خود قلب نیز مقدار کمتری از خون وجود دارد. قلب که مجبور نیست بدن را در برابر مقاومت گرانش یاری کند، کوچک و ضعیف میشود و حتی شکل خود را تغییر میدهد و دایرهایتر میشود.
حتی سلولهای ماهیچه قلب که در ظروف پتری به ایستگاه فضایی بینالمللی(ISS) منتقل میشوند، رو به زوال میروند. توانایی انقباض آنها کاهش مییابد و متابولیسم آنها تغییر میکند.
با این حال، آرون شارما(Arun Sharma)، مدیر مرکز تحقیقات پزشکی فضایی در بیمارستان سیدارس-سینای(Cedars-Sinai) در لسآنجلس میگوید وقتی محققان سعی کردند قلبهای کوچک انسانی را از سلولهای بنیادی در ایستگاه فضایی بینالمللی پرورش دهند، دریافتند که میتوانند آنها را راحتتر و در مقادیر بیشتر تولید کنند.
