به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، شاخصی کمی و دقیق برای کنترل نفوذپذیری هوا تعریف کرده است. اما نبود ابزارهای استاندارد و قابل اتکا برای اندازهگیری اجرای مؤثر این الزام را با چالش جدی روبه رو کرده است. علاوه بر حوزه ساختمان، صنایع پیشرفته و دانشبنیان نیز برای تضمین کیفیت و عملکرد فضاهای کنترلشده به چنین ابزارهایی وابستهاند. از این رو فقدان دستگاه تست نفوذپذیری هوا، یک گلوگاه راهبردی در بهرهوری انرژی، اجرای مقررات و توسعه فناوری کشور محسوب میشود.
خروجی این طرح، یک دستگاه تست نفوذپذیری هوای ساختمان است که انتظار میرود ویژگیهایی مانند قابلیت انطباق با حداقل استانداردهای بینالمللی، دقت اندازهگیری فشار حداقل مثبت/منفی یک پاسکال، دامنه اندازهگیری جریان هوا حداقل ۵۰ تا ۸,۱۰۰ فوت مکعب در دقیقه با دقت تضمینشده مثبت/منفی ۷ با هدف دستیابی به دقت مثبت/منفی ۳ را داشته باشد.
از دیگر ویژگیهای مدنظر برای خروجی این طرح، قابلیت انجام تست خودکار چند نقطهای (حداقل ۵ نقطه فشار)، استخراج و گزارش شاخصهای ACH و ELA به صورت کمی و مستند تکرارپذیری بالا و ثبات نتایج در آزمونهای متوالی و حداکثر فشار آزمون ۷۵ پاسکال قابل ذکر است.
امکان استفاده عملی در ساختمان واقعی و شرایط شبیهسازیشده تولید گزارشهای استاندارد شامل منحنی عملکرد و مستندسازی کامل فرآیند طراحی و آزمون، از دیگر ویژگیهای متوقع برای خروجی این طرح هستند. تحقق خروجی با این ویژگیها، زیرساخت لازم برای اجرای دقیق مقررات ملی، کاهش اتلاف انرژی، ارتقای کیفیت ساخت و پشتیبانی از صنایع پیشرفته و ممیزی انرژی را فراهم میسازد.
