چهره های ماندگارکتابکده

رونمایی از کتاب‌های شمس لنگرودی در شیراز

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، پیش از ظهر روز جمعه، آیین رونمایی از جدیدترین کتاب‌های شمس لنگرودی در شیراز برگزار شد. در ابتدای این نشست، راد قنبری که تسهیل‌گر این رویداد بود، از لنگرودی پرسید که زیست شاعرانه او چگونه است؟ شمس لنگرودی در پاسخ گفت: گاهی از من می‌پرسند آیا به الهام باور دارم یا نه. بله، به الهام اعتقاد دارم، اما نه به معنای متافیزیکی آن؛ بلکه شعر نتیجه زندگی روزمره، تخیلات، مشکلات و مسائل است.

وی با بیان اینکه الهام در اختیار شاعر نیست، خاطرنشان کرد: من برخی شعرها را در خواب نوشتم، اما این به معنای الهام گرفتن در خواب نیست. لنگرودی در ادامه یادآوری کرد: من از سال ۶۹ تا ۷۹ شعر نگفتم، زیرا مشغله‌ام شعر نبود و تاریخ تحلیلی شعر نو بود. نمی‌توان به‌طور مصنوعی شعر نوشت.

راد قنبری در پرسشی دیگر درباره تطور شعری لنگرودی پرسید و گفت: وقتی «رفتار تشنگی» را مرور می‌کنیم، زیست اجتماعی و فردی در شکل‌گیری رفتار با کلمه و نورم اشعار تأثیرگذار بوده است. این تطور چگونه شکل گرفت؟ شمس لنگرودی پاسخ داد: در شعر، تا زمانی که جهان‌بینی نداشته باشید، نمی‌توان کار خلاقانه‌ای انجام داد. با هرج و مرج ذهنی، این امر ممکن نیست. من پس از سال ۶۹ دچار ایدئولوژی شدم. در آن زمان، مسئله و دغدغه روشنی نداشتم و شعر می‌گفتم، اما آن را دوست نداشتم. زیباشناسی نتیجه یک نوع نگاه است. آخرین شعری که در آن سال‌ها نوشتم، قصیده «ذهن چاک چاک» بود. من راضی نبودم که منتقدان از آن خوششان بیاید.

در بخش دیگری از این نشست، مولف کتاب «درک من از درک حافظ» درباره سرنوشت این کتاب صحبت کرد و پخش آن را نامعلوم دانست. لنگرودی با این حال بیان کرد که حافظ در زندگی و شعرش راهنمای او بوده است و ادامه داد: در پی این بودم که به درکی که حافظ دست یافت، برسم. لنگرودی با اشاره به اینکه در پست مدرنیسم باید طنز وجود داشته باشد، تصریح کرد: در چند سال اخیر چنین درک اشتباهی پیدا شده که به زور باید طنز داشته باشند. طنزی که بعدها در شعر من شکل می‌گیرد، آگاهانه نبوده است.

راد قنبری در رابطه با رندی زبان حافظ پرسید و گفت: در تاریخ ایران، تحولات اجتماعی بر زبان تأثیرگذار بوده است. چقدر ادبیات و به‌ویژه شعر معاصر برای مردم پناهگاه است؟ لنگرودی در پاسخ عنوان کرد: وقتی رمان پیدا شد، بسیاری گفتند شعر نابود می‌شود، اما شعر به جلو آمد. بعد از ظهور سینما، گفتند فاتحه رمان خوانده شد. جهان امروز، جهانی موسیقی و سینماست و همیشه رمان‌خوان کم بوده است. ادبیات هنوز می‌تواند پناه باشد.

راد قنبری درباره اینکه اگر قرار باشد بین بازیگری، پژوهش، داستان‌نویسی و شعر یکی را انتخاب کند، از لنگرودی پرسید که او در پاسخ گفت: آنچه را که نگفتید، می‌شدم موسیقی‌دان. از کودکی به موسیقی علاقه داشتم. قنبری همچنین از لنگرودی پرسید که اگر در ادامه عمر بخواهد سه شاعر را انتخاب کند و فقط آن‌ها را بخواند، چه کسانی هستند؟ لنگرودی پاسخ داد: حافظ و سعدی که قطعی است. انتخاب سومی دشوار است. میان فروغ فرخزاد، احمد شاملو و سهراب سپهری، شاملو و فروغ را انتخاب می‌کنم.

در ادامه، شمس لنگرودی به پرسش‌های حاضران پاسخ داد و سپس شعرخوانی کرد. در پایان نیز جشن امضای کتاب‌های شمس لنگرودی برگزار شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا