روز جهانی یادبود قربانیان سوانح رانندگی؛ ضرورت فرهنگسازی و مسئولیتپذیری در جادهها
پیامدهای تصادفات رانندگی تنها به لحظه وقوع حادثه محدود نمیشود. آسیبهای مغزی، ضایعات نخاعی، شکستگیها و ناتوانیهای جسمی ممکن است زندگی فرد آسیبدیده را برای سالها تحت تأثیر قرار دهند.

مهدی صدیقیان – پژوهشگر مطالعات فرهنگی
سومین یکشنبه ماه نوامبر، روز جهانی یادبود قربانیان سوانح رانندگی است؛ مناسبتی برای گرامیداشت یاد میلیونها انسانی که در حوادث جادهای جان خود را از دست دادهاند و توجه به خانوادههایی که با پیامدهای جسمی، روانی و اقتصادی این حوادث زندگی میکنند. این روز همچنین فرصتی برای تأکید بر مسئولیت مشترک دولتها، نهادهای حملونقل، رانندگان و شهروندان در ارتقای ایمنی جادههاست.
سوانح رانندگی یکی از مهمترین چالشهای سلامت عمومی در جهان به شمار میروند. سرعت غیرمجاز، رانندگی در حالت خستگی یا تحت تأثیر الکل و مواد روانگردان، استفاده نکردن از کمربند ایمنی و کلاه ایمنی، حواسپرتی ناشی از تلفن همراه و ضعف زیرساختهای جادهای از عوامل مؤثر در وقوع یا افزایش شدت تصادفات هستند. بسیاری از این عوامل با آموزش، نظارت مؤثر و اصلاح رفتارهای پرخطر قابل کنترلاند.
پیامدهای تصادفات رانندگی تنها به لحظه وقوع حادثه محدود نمیشود. آسیبهای مغزی، ضایعات نخاعی، شکستگیها و ناتوانیهای جسمی ممکن است زندگی فرد آسیبدیده را برای سالها تحت تأثیر قرار دهند. خانوادهها نیز گاه با فقدان نانآور، هزینههای سنگین درمان و فشارهای روانی مواجه میشوند. از سوی دیگر، تصادفات هزینههای اقتصادی قابلتوجهی بر نظام سلامت، خدمات امدادی و زیرساختهای اجتماعی تحمیل میکنند.
کارشناسان ایمنی ترافیک بر این باورند که کاهش تلفات جادهای نیازمند رویکردی جامع است. طراحی جادههای ایمن، استانداردسازی خودروها، کنترل سرعت، اجرای قوانین راهنمایی و رانندگی، توسعه حملونقل عمومی، بهبود خدمات امداد و درمان و آموزش مستمر شهروندان باید در کنار یکدیگر قرار گیرند. همچنین توجه به ایمنی عابران پیاده، دوچرخهسواران و موتورسواران، بهویژه کودکان و سالمندان، از ضرورتهای برنامهریزی شهری و حملونقل محسوب میشود.





