به گزارش الفبای رشد به نقل از مهر، «سامانه پردازش پلاسمایی منسوجات» یکی از تجهیزات صنعتی بومیسازیشده در حوزه صنعت نساجی است که بهدلیل دقت بالا، کاهش هزینههای فرایند و توانایی ایجاد تغییرات شیمیایی کنترلشده بر سطح، جایگاه ویژهای در خطوط تولید یافته است. این دستگاه با بهرهگیری از گازهای نجیب و فعال، فرآیند اصلاح سطح را در چهار مرحله انجام میدهد و امکان ارتقای چشمگیر خواص عملکردی منسوجات را فراهم میکند.
مرحله نخست فرایند، شامل ایجاد پلاسما از گازهای نجیب مانند هلیوم و آرگون است. در این وضعیت، الکترونها و یونهای تولیدشده در پلاسما، آلودگیها، مواد آلی ناخواسته و لایههای چرب سطح را جدا کرده و سطحی کاملاً تمیز و فعال ایجاد میکنند. این مرحله بهویژه برای صنایع پوشاک، فیلترسازی و تجهیزات پزشکی اهمیت دارد، زیرا کیفیت نهایی محصول به شدت به پاکیزگی سطح وابسته است.
در مرحله دوم، ترکیبی از گازهای فعال و گازهای نجیب وارد محفظه پردازش میشود. این ترکیب باعث ساییدگی کنترلشده و ایجاد زبری مناسب بر سطح منسوج میشود. چنین زبریای نقش مهمی در افزایش چسبندگی رنگ، بهبود پایداری پوششها و ارتقای مقاومت سایشی دارد. صنایع رنگرزی، بستهبندی و قطعات تقویتشده پلیمری بیشترین بهره را از این مرحله میبرند.
مرحله سوم شامل استفاده مستقیم از گازهای فعال یا ترکیب آنها برای ایجاد گروههای عاملی شیمیایی جدید روی سطح است. گروههای هیدروکسیل، کربونیل و کربوکسیل از مهمترین ساختارهایی هستند که در این مرحله به سطح افزوده میشوند. این گروهها علاوه بر بهبود واکنشپذیری، امکان اتصال شیمیایی قوی بین سطح و مواد آغشتهسازی یا رزینهای پلیمری را فراهم میکنند. نقش این مرحله در فناوری نانو بسیار برجسته است، زیرا برای اتصال نانوذرات یا ایجاد پوششهای نانوساختار، سطح باید دارای گروههای شیمیایی فعال باشد.
