چهره های ماندگاریادداشت

از جوشکاری تا عملیات بدر: واقعیت افزوده، تاریخ را زنده می‌کند

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، برخی افراد را نمی‌توان تنها با تاریخ تولد و شهادت‌شان شناخت. برای درک بهتر شخصیت آن‌ها، باید به منزلشان رفت، در کنار خانواده‌شان نشست، به سخنان هم‌رزمشان گوش داد و در میان نامه‌ها، عکس‌ها و یادداشت‌ها، ردپای زندگی‌شان را جستجو کرد. کتاب «فیض بی‌پایان؛ سیری در زندگی و زمانه شهید عباسعلی فیض» نوشته جواد کامور بخشایش، داستان زندگی مردی را روایت می‌کند که جنگ تنها یکی از فصل‌های زندگی‌اش بود. برای شناخت عباسعلی فیض، باید او را در سال‌های پیش از انقلاب، در میدان جنگ، خانه، مسجد و مغازه جوشکاری دید؛ جایی که در کنار کار و زندگی روزمره، با نوجوانان فعالیت فرهنگی داشته و قرآن می‌آموزد.

این کتاب از این منظر، تنها یک روایت از یک رزمنده نیست؛ بلکه تلاشی است برای کنار هم قرار دادن اندیشه و عمل یک انسان در سال‌های پیش و پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس. روایت همسر، برادر، دوستان، همرزمان و دیگر نزدیکان، به همراه نامه‌ها، دست‌نوشته‌ها، اسناد و تصاویر، به تدریج چهره عباسعلی را ترسیم می‌کنند. اما شاید یکی از مهم‌ترین بخش‌های روایت در دوران دفاع مقدس، زندگی پس از شهادت باشد؛ انتظاری طولانی که برای خانواده آغاز می‌شود. عباسعلی و برادرش محمدتقی در عملیات بدر به شهادت می‌رسند، اما پیکرشان سال‌ها در منطقه باقی می‌ماند. ده سال انتظار خانواده، خود فصلی مهم از این کتاب است. فصلی که هرچند کوتاه و کم‌رنگ است، اما جنگ را از میدان نبرد به خانه می‌آورد و نشان می‌دهد که چگونه شهادت یک نفر سال‌ها در زندگی بازماندگان ادامه دارد.

نویسنده برای بازسازی این زندگی، تنها به خاطرات اکتفا نکرده است. نامه‌ها، وصیت‌نامه، اسناد و حتی فیلم هشت دقیقه‌ای باقی‌مانده از عملیات بدر، در کنار روایت‌های شفاهی قرار گرفته‌اند تا تصویر جامع‌تری از شخصیت و زمانه عباسعلی ارائه دهند. با این حال، «فیض بی‌پایان» را می‌توان فراتر از یک زندگی‌نامه شهید دانست؛ کتابی درباره چگونگی شکل‌گیری یک شخصیت در بستر خانواده، جامعه، باور و جنگ. شاید ارزش اصلی آن در این باشد که برای درک یک شهید، تنها به لحظه شهادتش توجه نمی‌کند؛ بلکه به سال‌هایی می‌نگرد که او در آن‌ها زندگی کرد، انتخاب کرد و مسئولیت پذیرفت و بر اطرافیانش تأثیر گذاشت.

یکی دیگر از ویژگی‌های این کتاب، فصل‌بندی و استفاده از خاطرات متعدد در هر فصل است. خاطرات کوتاه و شماره‌گذاری شده‌اند که هر یک به تکمیل پازل شخصیت عباسعلی کمک می‌کند. اما این شیوه گاهی پیوستگی روایت را کاهش داده و خواننده را در میان تکه‌های مختلف زندگی او جابه‌جا می‌کند. کتاب اطلاعات زیادی از شخصیت او به ما می‌دهد، اما همیشه این فرصت را به ما نمی‌دهد که او را در یک روایت پیوسته ببینیم. در کنار همه نقاط قوت کتاب، تصویری که از عباسعلی فیض شکل می‌گیرد، گاهی بیش از حد آرمانی و بدون خطا به نظر می‌رسد. همه راویان از فضائل او سخن می‌گویند و حتی خطاهایش نیز به نقطه‌ای برای جبران و رشد اخلاقی تبدیل می‌شود. اینجا این پرسش مطرح می‌شود که آیا این تصویر کاملاً از دل خاطرات راویان بیرون می‌آید یا در انتخاب نویسنده تقویت شده است؟

کتاب «فیض بی‌پایان» به همراه اسناد، مدارک و نامه‌های شهید در ۲۷۸ صفحه به قلم جواد کامور بخشایش با همکاری انتشارات صریر و بیست و هفت بعثت به بازار کتاب عرضه شده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا