برگزاری آیین بزرگداشت روز شعر و ادب فارسی در بیرجند

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، در آستانه بیستوهفتم شهریورماه، روز شعر و ادب فارسی و سالروز درگذشت استاد محمدحسین شهریار، محفل ادبی «به احترام شعر» به همت کانون کتاب خراسان جنوبی برگزار گردید. این نشست که در شامگاه چهارشنبه، بیستوپنجم شهریورماه برگزار شد، فرصتی مناسب برای بازخوانی میراث ارزشمند ادبیات کلاسیک و معاصر ایران بود؛ شبی که در آن واژهها جلوهای تازه یافتند و شعر، دوباره در دل شیفتگان کلام پارسی زنده شد.
محمد بهنامفر، استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند، در این نشست، ضمن تبیین جایگاه برجسته زبان و ادبیات فارسی به عنوان هویت ملی ایرانیان، به بررسی حیات ادبی استاد شهریار پرداخت. وی با اشاره به ظرافتهای شاعرانه و ماندگاری آثار این شاعر نامی اظهار داشت: شهریار، نقطه تلاقی سنت و مدرنیته در شعر معاصر ماست. او با اتکا به دانش عمیق از ادبیات کهن و حافظ شیرینسخن، توانست تصاویری بیافریند که نه تنها برای نسلهای پیشین، بلکه برای نسل امروز نیز تازه، پویا و زنده است.
این استاد دانشگاه افزود: شهریار، شاعری است که شعر را از برج عاج کلمات به میان زندگی مردم آورده است. از «حیدر بابایه سلام» که زبان مادری را به اوج بلاغت رساند تا غزلهای عاشقانه و عارفانهاش، همگی نشان از روح بزرگی دارد که درد انسان و دغدغههای بشری را به درستی درک کرده است.
وی در ادامه به عنصر «صداقت» در شعر شهریار اشاره کرد و گفت: بسیاری از شاعران ما در بند تکلفهای ادبی و آرایههای بیروح گرفتار میشوند، اما شهریار با تمام وجود زندگی کرد و آنچه سرود، عصاره زیستن او بود. غزلهای او، آیینهای تمامنما از عواطف بشری است؛ از سوز هجران تا شور وصل، همه و همه در کلام او چنان واقعی جلوه میکند که گویی مخاطب، نه با یک متن ادبی، بلکه با یک اعتراف قلبی روبروست. همین ویژگی بیواسطه بودن، رمز ماندگاری او در میان تودههای مردم است.
بهنامفر با تأکید بر لزوم توجه بیشتر نسل جوان به میراث مکتوب فارسی، خاطرنشان کرد: «شعر، تنها بازی با کلمات نیست؛ بلکه نگهبان هویت و شناسنامه تمدنی ماست. اگر امروز در بیرجند و خراسان جنوبی شاهد چنین شور و حالی در میان جوانان هستیم، وظیفه ما این است که این بستر را تقویت کنیم. مطالعه عمیق آثار بزرگان و نقد صحیح شعر امروز، دو بال پرواز نسل آینده است. بیایید شهریار را نه تنها در مناسبتها، بلکه در متن زندگی روزمره و در مطالعات مستمر خود جستوجو کنیم.



