چهره های ماندگاریادداشت

قرارداد اجتماعی؛ کلید گمشده تاریخ ما

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، محسن آزموده خود را «یک انسان ایرانی» معرفی می‌کند و به چالش‌های این تعریف آگاه است. او به شکاف و چندپارگی در جامعه اشاره کرده و می‌گوید که در وضعیت تعلیق فرساینده‌ای به سر می‌بریم. سهند ایرانمهر، نویسنده و پژوهشگر، در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی دارای طرفداران و دنبال‌کنندگان زیادی است. یادداشت‌ها و سخنان او به طور گسترده‌ای در گوشی‌ها رد و بدل می‌شود و واکنش‌های متفاوتی را به همراه دارد. ایرانمهر علاوه بر فعالیت‌های رسانه‌ای، چندین کتاب در زمینه ادبیات تألیف و منتشر کرده است، از جمله رمان «گزارش آخرین تابستان» که به تحولات اجتماعی و فرهنگی در ایران معاصر می‌پردازد و «مکاشفه‌های زیرزمینی» که مجموعه‌ای از جستارها در موضوعاتی چون عشق، تنهایی، مرگ، هویت و معنای زندگی است. او به تازگی کتاب «صرف فعل مجهول» را منتشر کرده که درباره انسان‌هایی است که می‌خواهند روایت کنند و بنویسند، اما با موانع نامرئی مواجه می‌شوند. ایرانمهر همچنین در حال نگارش آثاری در مورد ادبیات کلاسیک فارسی است.

او هفته گذشته مهمان پایگاه خبری الفبای رشد بود و در مورد خودش، دغدغه‌ها و آثارش به گفت‌وگو پرداخت. برای آغاز بحث، او درباره‌ی خود و نام مستعارش توضیحاتی ارائه داد و گفت: «سلام عرض می‌کنم خدمت شما و مخاطبان‌تان که عموماً اهل کتاب هستند. من با نام ادبی «سهند ایرانمهر» شناخته می‌شوم. بارها در نوشته‌هایم تأکید کرده‌ام که نام واقعی من سعید علیخانی است، اما «سهند ایرانمهر» را به‌عنوان نام ادبی خودم انتخاب کرده‌ام. این انتخاب برای من معنای خاصی دارد و خوشحالم که خوانندگان مرا با این نام می‌شناسند. من از ۱۹ سالگی وارد دنیای مطبوعات شدم و کارم را با نشریات محلی در قزوین آغاز کردم و سپس با نشریات تهران همکاری کردم. در این نشریات به‌صورت آزاد و موردی می‌نوشتم و برای روزنامه‌های مختلف مقالاتی در حوزه‌های بین‌الملل، کتاب، فلسفه و تاریخ ارسال می‌کردم.

او ادامه داد: «در جشنواره‌ی مطبوعات، رتبه‌ی اول مقاله‌ی سیاسی را به دست آوردم و این اتفاقات برای ما بسیار جذاب و هیجان‌انگیز بود. در سال‌های بعد، فعالیت من در فضای مجازی ادامه پیدا کرد و خوانندگان با نوشته‌هایم بیشتر آشنا شدند. دغدغه‌های تاریخی، ادبیات، فلسفه و موضوعات سیاسی محورهای اصلی نوشته‌هایم بوده‌اند. از نظر تحصیلات، کارشناسی‌ام را در رشته‌ی زبان و ادبیات عرب دانشگاه تهران گذراندم و سپس در مقطع فوق‌لیسانس به مطالعات منطقه‌ای گرایش خاورمیانه پرداختم و دکتری را در جامعه‌شناسی سیاسی ادامه دادم.

ایرانمهر درباره‌ی آثارش گفت: «اولین رمانم «گزارش آخرین تابستان» بود که با استقبال خوبی مواجه شد و چاپ ششم آن منتشر شد. این رمان یک طنز اجتماعی درباره جامعه‌ای است که قادر به تفاهم و گفتگو نیست. کتاب دومم «مکاشفه‌های زیرزمینی» است که به وقایعی که در متن جامعه رخ می‌دهد می‌پردازد و اکنون به چاپ سوم رسیده است. رمان سومم «صرف فعل مجهول» با شیوه‌ای متفاوت روایت می‌شود و به چاپ دوم رسیده است. آخرین کارم نیز اثری پژوهشی درباره‌ی «هفت پیکر نظامی» است که به زودی منتشر خواهد شد.

او در ادامه به دلیل ورودش به حوزه‌های مختلف نوشتن اشاره کرد و گفت: «من در حوزه‌هایی فعالیت کرده‌ام که به رشته‌ی تحصیلی‌ام مرتبط بوده یا به آن‌ها علاقه داشته‌ام. این تعهد اجتماعی در عصر فضای مجازی ایجاب می‌کند که به مسائل بنیادین بپردازم. انسان‌ها معمولاً دو دسته دغدغه دارند: دغدغه‌های هستی‌شناختی و دغدغه‌های اجتماعی. نوشته‌های من عمدتاً از این دو حوزه خارج نیستند و تلاش می‌کنم منصفانه بنویسم و به گزاره‌های منطقی پایبند باشم.

ایرانمهر در پایان به بررسی پایان‌نامه‌هایش پرداخت و گفت: «پایان‌نامه‌ام در مقطع کارشناسی ارشد درباره‌ی جنبش‌های اسلامی در مصر بود و در مقطع دکتری به بررسی تغییر پایگاه اجتماعی دولت پرداختم. در این تحقیق به این نتیجه رسیدم که پایگاه اجتماعی حامیان حاکمیت در دوره‌های مختلف تغییر کرده است و نمی‌توان آن‌ها را از یک جنس دانست. این تغییرات به دلایل مختلفی اتفاق می‌افتد و در نهایت، مسئله‌ای که در پایان‌نامه‌ام دنبال کردم، همین تغییر و جابه‌جایی پایگاه اجتماعی حامیان حاکمیت در دوره‌های مختلف بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا