چرا شاعران کهن فارسیزبان هنوز در دل مردم قرن بیستویکم جا دارند؟

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به مناسبت روز شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار، نشستی تحت عنوان «شکوه شعر فارسی» با حضور رئیس کتابخانههای عمومی سریلانکا، استادان دانشگاه، شاعران، نویسندگان، پژوهشگران و فعالان فرهنگی در رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی برگزار شد.
ماهیندا دِ لانروله، دبیر انجمن ایرانشناسی سریلانکا، بر اهمیت شعر فارسی به عنوان میراثی فراتر از مرزهای ایران تأکید کرد. علی کبریاییزاده، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در سریلانکا، با اشاره به تاریخ ۲۷ شهریور در تقویم ایران، این روز را فرصتی برای آشنایی بیشتر با زبان و ادب فارسی دانست و بیان کرد که این مناسبت امکان گفتوگو درباره یکی از کهنترین و تأثیرگذارترین سنتهای شعری جهان را فراهم میآورد.
شعرای ایرانی از رودکی، که به عنوان پدر شعر فارسی شناخته میشود، تا فردوسی، خیام، نظامی، مولانا، سنایی، سعدی، حافظ، شهریار و صدها شاعر دیگر نه تنها بر زندگی فردی و اجتماعی ایران تأثیر گذاشتهاند، بلکه اندیشه بشری در طول قرون متمادی از آثار این بزرگان ادب و فرهنگ ایرانی بهرهمند شده است.
رایزن فرهنگی کشورمان همچنین به پیوند ناگسستنی شعر فارسی با تاریخ و تحولات اجتماعی ایران اشاره کرد و از حضور شعر در عرصههای مختلف زندگی ایرانی، از دربار و خانقاه تا مدرسه، بازار و فرهنگ عمومی سخن گفت و تأکید کرد: برای درک عمیق شعر فارسی، آشنایی با زبان فارسی و تاریخ ایران ضروری است.
رشمیکا ماندوالا، نویسنده، مترجم و پژوهشگر سریلانکایی، به بیان نظرات خود درباره جایگاه شعر فارسی پرداخت و سخنانش را با خاطرهای شخصی از دوران حضورش در دوحه آغاز کرد؛ خاطرهای از آشنایی با یک تاجر ایرانی که همواره اشعار حافظ، مولانا و سعدی را میخواند. ماندوالا اظهار داشت: این آشنایی، نگرش او را به شعر فارسی و ارتباط آن با معنویت تغییر داد و بعدها او را به ترجمه اشعار عطار به زبان سینهالی ترغیب کرد.
وی با طرح این پرسش که چرا مردم قرن بیستویکم همچنان پس از گذشت صدها سال با آثار شاعران فارسیزبان ارتباط برقرار میکنند، پاسخ آن را در توانایی این شاعران برای لمس عمیقترین لایههای ذهن و روح انسان دانست و شعر فارسی را هدیهای انسانی و معنوی توصیف کرد که همچنان میتواند بر انسان امروز تأثیر بگذارد.
موضوع سخن علیرضا شاهینی، پژوهشگر موسیقی ایرانی، به پیوند موسیقی ایرانی و شعر فارسی اختصاص داشت. به گفته وی، شعر فارسی در تمامی دورهها و گونههای هنری، در کنار موسیقی و آواز معنا و جلوهای دیگر یافته است.



