رونمایی از مجموعه شعرهای شهدیلنگرودی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، محمد شهدی نژاد لنگرودی، شاعر شناختهشده گیلانی، اشعاری به دو زبان فارسی و گیلکی دارد. در مراسمی که در کتابفروشی نیلوفر لنگرود با حضور جمعی از شاعران و اهالی فرهنگ و ادب برگزار شد، دیوان اشعار شهدی لنگرودی که ۳۴ سال پس از درگذشت او توسط انتشارات اهورا منتشر شده است، رونمایی گردید.
عباس مهریآتیه، نویسنده، شاعر و منتقد، در این مراسم به ویژگیهای غزلهای شهدی اشاره کرد و گفت: شهدی لنگرودی در دهههایی زندگی میکرد که همزمان با بزرگان ادبیاتی چون رهی معیری، ابوالحسن ورزی، پژمان بختیاری و امیری فیروزکوهی بود و مقدمه اولین کتابش با عنوان «شباهنگ» نیز به قلم امیری فیروزکوهی نوشته شده است. وی افزود: این موضوع نشاندهنده اهمیت شعر او در آن زمان است و اگرچه شهدی لنگرودی در سبک عراقی شعر مینوشت، اما نشانههایی از سبک خراسانی و هندی نیز در آثارش وجود دارد و غزلهایش بیشتر در دو وزن سالم از بحر رمل و هزج سروده شدهاند؛ وزنهایی که کمتر دچار ضعف میشوند.
مهریآتیه همچنین بیان کرد: شهدی لنگرودی در ترانهسرایی نیز فعال بود و به همین دلیل از قافیههای درونی در شعرهایش بهره برده که این امر به موسیقی شعرش کمک شایانی کرده است. وی شهدی لنگرودی را فردی مسلط به زبان فارسی معرفی کرد و خاطرنشان ساخت: شعرهای او فصیح و عاری از خطاهای دستوری و نحوی است و در کنار اینها، استفاده از جناسهای زیبا و سجع متوازی در آرایهها و به کارگیری ترکیبهای بدیع و بازیهای زبانی ظریف، باعث شده که اشعارش همچنان طراوت خود را حفظ کنند.
محمد شهدی نژاد لنگرودی، معروف به شهدی لنگرودی، در دوم دیماه سال ۱۳۰۹ در شهر لنگرود به دنیا آمد. او اشعاری به دو زبان فارسی و گیلکی دارد؛ «شباهنگ» دیوان اشعار فارسی اوست و دفتر «ترانههای گیلکی» را نیز به همراه محمود پاینده لنگرودی و ناصر فرهادیان منتشر کرده است. شهدی در ترانهسرایی نیز آثاری خلق کرده که با صدای خوانندگانی چون احمد عاشورپور، ناصر مسعودی و شاپور جفرودی به حافظه مردم راه یافته است. یکی از مشهورترین غزلهای او با مطلع «در هر نگهت مستی صد جام شراب است/چشمان تو میخانه دلهای خراب است» با صدای زندهیاد محمدرضا شجریان به گوش علاقهمندان رسیده است.
شهدی لنگرودی در ۲۳ دیماه سال ۱۳۷۱ در سن ۶۲ سالگی در زادگاهش لنگرود درگذشت. کتاب دیوان شهدی لنگرودی (سرودههای محمد شهدی نژاد لنگرودی) به اهتمام مسعود و مزدا شهدی نژاد لنگرودی توسط انتشارات اهورا در ۲۲۴ صفحه منتشر شده است. این دیوان شامل غزلهای شهدی، قصاید، ترجیع بند، مثنویها، چهارپاره و قطعات پراکنده، رباعیات و دو بیتیهای اوست و در انتها نیز دو بیتیهای گیلکی شهدی لنگرودی چاپ شدهاند.
مزدا شهدی نژاد لنگرودی در مقدمه این دیوان نوشته است: «دیوان پیش رو، گنجینهای از سرودههای شهدی لنگرودی است؛ شاعری که با قلم و احساسش نه تنها فرهنگ و زیباییهای سرزمین گیلان را جاودانه کرد، بلکه در آسمان ادب پارسی چون ستارهای درخشید. شهدی در سرودن اشعار فولکلور، بیهمتا بود و بسیاری از سرودههایش که ریشه در فرهنگ و آداب مردم گیلان داشتند، با صدای هنرمندان بسیاری به آواز درآمد. همچنین شهدی با شاعران بزرگی چون استاد شهریار و دیگر چهرههای ادبی معاصر، پیوندی عمیق و عاطفی داشت که ردپای این همدلی در تبادلات ادبی و سرودههایش به خوبی پیداست.»
شهدی در پاسخ به غزل عیدانهای که استاد شهریار در فروردین ماه سال ۱۳۴۸ به خط خویش نگارش و به او هدیه نمود، آنچنان دل از استاد ربود که جای او را در زمره غزلسرایان قدرتمند در بین اهل هنر گشود. گردآوری این دیوان، تلاشی است برای پاسداشت نام و یاد شهدی لنگرودی و معرفی دوباره او به نسلی که تشنه زیباییهای شعر پارسی و فرهنگ غنی گیلان است.



