آموزش و فناوریکتابکده

«ایران راه»؛ گام‌های جدید در بازار نشر و ظرفیت‌های ترانزیتی در دوران جنگ اقتصادی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، کتاب «ایران راه» تألیف مهرداد بذرپاش و گروهی از نویسندگان به زودی توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و به بازار نشر عرضه خواهد شد. بر اساس اعلام روابط عمومی انتشارات امیرکبیر، این اثر که به صورت مشترک توسط مهرداد بذرپاش، سیدجواد سادات فریزنی، محمدحسین سروش و محمدمهدی دادایی نوشته شده، یک اثر تخصصی در زمینه صنعت حمل و نقل، لجستیک و ترانزیت به شمار می‌آید که به بررسی مسیرهای تجاری و شبکه‌های حمل و نقل اطراف ایران می‌پردازد.

این کتاب در شرایط کنونی که کشور با چالش‌های اقتصادی و تجاری مواجه است، می‌تواند به طراحی برنامه‌های جایگزین برای مقابله با دشمنان استعمارگر کمک کند. بذرپاش و همکارانش در این اثر به معرفی چند کریدور تجاری می‌پردازند که امکان انتقال انرژی، کالا، داده و خدمات بین کشورهای مختلف را فراهم می‌آورد. به همین دلیل، این کریدورها تأثیرات گسترده‌ای بر جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خواهند داشت.

پژوهشگران این کتاب تأکید می‌کنند که با بهبود و توسعه کریدورهای ترانزیتی، کالاها سریع‌تر و با هزینه کمتری بین کشورها جابه‌جا می‌شوند و این امر به افزایش حجم تجارت خارجی و درآمدهای ناشی از صادرات کالا و خدمات منجر خواهد شد. از سوی دیگر، ایران با دارا بودن منابع عظیم نفت و گاز و دسترسی به خلیج فارس، می‌تواند به عنوان تأمین‌کننده مهم انرژی برای کشورهای همسایه و دیگر مناطق جهان عمل کند. این موضوع به کشورمان قدرت اقتصادی و نفوذ سیاسی زیادی می‌دهد و موقعیت جغرافیایی ایران نیز این امکان را فراهم می‌آورد که به عنوان یک نقطه گذر و حلقه اتصال برای کریدورهای بین‌المللی عمل کند.

کتاب «ایران راه» در ۵ فصل تنظیم شده است که شامل عناوین «از راه ابریشم تا تحولات معاصر»، «انقلاب اسلامی و دستاوردهای ژئوپلیتیک»، «مسیرهای تجارت جهانی»، «ابتکار ایران راه» و «ایران راه و آینده» می‌باشد. پیام اصلی مولفان این است که ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی خاص خود در تقاطع سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا، ظرفیت بالایی برای ایفای نقش محوری در کریدورهای بین‌المللی دارد. عبارت «ایران راه» به عنوان یک ابتکار حمل و نقل و ترانزیت می‌تواند نمونه‌ای ملموس از کاربرد نظریه اتصال منطقه‌ای در سیاست‌گذاری حمل و نقل ایران باشد.

ایران در چارچوب این نظریه می‌تواند از طریق سرمایه‌گذاری در چهار نوع اتصال به اهداف خود دست یابد؛ تبدیل شدن به مرکز ترانزیت منطقه‌ای، افزایش همکاری‌های نهادی، ایجاد همگرایی اقتصادی با هدف تأمین مالی و توسعه دیپلماسی منطقه‌ای. این کتاب به منظور معرفی و تشریح زوایای ابتکار «ایران راه» نوشته شده است؛ ابتکاری که مولفان اثر معتقدند ایران به واسطه آن توانسته به انسجامی همه‌جانبه در سیاستگذاری‌های ترانزیتی دست یابد، به گونه‌ای که نه تنها زیرمجموعه‌های مرتبط با ترانزیت، بلکه سایر نهادهای موازی نیز به سمت تصمیم‌سازی‌های هم‌راستا سوق پیدا کنند.

در بخشی از کتاب «ایران راه» آمده است: در اروپای شرقی و آسیا، حمل و نقل بین‌المللی مسافران و کالاها از طریق راه‌آهن تحت مقررات توافق‌نامه‌های بین‌المللی موسوم به «مشارکت‌های تحرک مهارتی» و «موافقت‌نامه ارتباطات بین‌المللی حمل و نقلی ریلی» انجام می‌شود. کشورهای واقع در امتداد کریدور ترانس سیبری، از جمله روسیه، قزاقستان و مغولستان، به دلایل تاریخی، زیرساخت‌های فنی مشترکی در شبکه ریلی خود به ارث برده‌اند و استانداردهای یکسانی در زمینه بهره‌برداری از قطارها و سیستم‌های کشش دارند. با این حال، توسعه سامانه‌های سیگنالینگ در مسیرهای اصلی با سرعت‌های متفاوتی در حال انجام است. به عنوان مثال، مغولستان که پیش‌تر از فناوری سیگنالینگ مبتنی بر استانداردهای قدیمی روسیه استفاده می‌کرد، اکنون در حال جایگزینی آن با «سیستم مدیریت ترافیک ریلی اروپا» است.

این کتاب به زودی با ۲۹۴ صفحه منتشر خواهد شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا