رونمایی از «گالری گلستان» در شیراز

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد در شیراز، لیلی گلستان در این برنامه اظهار داشت: کتاب گالری گلستان به پیشنهاد آرش تنهایی منتشر شده و شامل آرشیوی از آنچه در سالهای گذشته تهیه کردهام، میباشد. وی در خصوص گالریداری گفت: در سال ۶۷ تصمیم گرفتم کتابفروشیام را به گالری تبدیل کنم، در حالی که همه به من میگفتند در حال حاضر جنگ است و این کار دیوانگی است، اما من به کار خود ادامه دادم. اولین نمایشگاه برگزار شده در گالری به سهراب سپهری اختصاص داشت. بسیاری فکر میکردند سهراب تنها شاعر است، اما وقتی متوجه شدند که او نقاش هم هست، به گالری آمدند. این گالریدار با سابقه از روزهای ابتدایی گشایش گالری گلستان صحبت کرد و تأکید کرد: به قاطعیت میگویم که ۷۰ درصد نقاشان فعلی از گالری گلستان آمدهاند. همچنین لیلی گلستان کشف استعدادهای جوان را عاملی برای تشویق به ادامه فعالیت گالری دانست و گفت: هرگز دلسرد نشدم و اگر گالری را بستم، تنها به دلیل خستگی بود. در طول ۸۳ سال، ۳۸ سال گالریداری کردم، اما اکنون که گالری فعالیت ندارد، با معضلی بزرگ مواجه شدهام؛ ذهنم یک فرد ۴۴ ساله است، اما جسمم ۸۳ ساله است و در میان این دو سرگردانم.
گلستان در بخش دیگری از سخنان خود بیان کرد: کیهان بچهها برای نسل من جایگاه ویژهای دارد. من یک کتابخانه داشتم که مورد توجه کیهان بچهها قرار گرفت و به همین دلیل با من مصاحبه کردند. هر هفته منتظر انتشار کیهان بچهها بودم. با اینکه کتاب میخواندم، اما کیهان بچهها چیزهای بیشتری برای ارائه داشت. وی در مورد کتاب جدیدی که در دست انتشار دارد، توضیح داد: بخشهایی از زندگی که برایم جذاب بود به صورت جداگانه، مانند اتفاقات گالری، مرگهای زندگیام و افراد معروف خارجی که با آنها ارتباط داشتم، را به همراه اصلاحات کتابهایم در این کتاب آوردهام.
آرش تنهایی نیز در این نشست عنوان کرد: این دومین بار است که در گالری سروناز حضور دارم؛ بار اول با شماره اول آنگاه در شیراز بودم و امروز در شماره بیستم دوباره به شیراز آمدهام. وی ادامه داد: در زمان تعطیلی فیزیکی گالری گلستان، پیشنهاد کتاب گالری گلستان مطرح شد و برای ثبت خاطرات لیلی گلستان، گفتوگوها با او هر سهشنبه انجام شد. نقطه تمرکز کتاب، گالری و ۳۰ سال فعالیت آن است. این کتاب برای همه علاقهمندان، به ویژه بانوان، یک اثر آموزشی و حرفهای برای کسانی است که میخواهند در حوزه فرهنگی کار کنند یا گالری تأسیس نمایند.
تنهایی در مورد شماره ویژه آنگاه که درباره کیهان بچههاست، گفت: در خانه ما همواره به واسطه علاقه پدرم مجله و روزنامه وجود داشت و اولین مجلهای که خواندم، کیهان بچهها بود. کیهان بچهها برای من انگیزهای برای نقاشی کردن بود و هر هفته برای این مجله نقاشی میفرستادم. مدیرمسئول مجله آنگاه با اشاره به اینکه اولین شمارهای که منتشر شد به کتاب هفته احمد شاملو اختصاص داشت، ادامه داد: آنگاه ویژه کتاب هفته که برای بزرگسالان بود، مورد استقبال قرار گرفت. در این شماره آنگاه با توجه به اینکه خاطرات نیاز به بررسی داشت و نیاز بود افراد درباره کیهان بچهها بنویسند و واکاوی کنند، کار را ادامه دادیم. برای نسل امروز عجیب است که مجلهای با تیراژ دویست تا سیصد هزار نسخه منتشر میشد و همین باعث ایجاد خاطره مشترک میان مردم میشد. تنهایی در ادامه گفت: نشریات اکنون بسیار ایدئولوژیک شدهاند. هنوز در دنیا مجلات کودک و نوجوان منتشر میشود و جای خود را دارد. نیاز است افرادی با جدیت در این زمینه مجله منتشر کنند.



