چهره های ماندگارکتابکده

انتشار گزیده‌ای از اشعار رابرت بلای، شاعر نامدار آمریکایی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، «خوردن عسل کلمات» مجموعه‌ای از اشعار منتخب رابرت بلای است که در طول ۴۰ سال فعالیت ادبی او گردآوری شده است. رابرت بلای در سال ۱۹۲۶ در مینه‌سوتای غربی از والدینی نروژی‌الاصل به دنیا آمد و در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۱ در سن نود و چهار سالگی در شهر مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا درگذشت. مترجم کتاب در بخشی از پیش‌گفتار می‌نویسد: «همواره آرزو داشتم که مجموعه‌ای مستقل از این شاعر را پیدا کنم و بخوانم و در صورت امکان بر روی اشعار او کار کنم. دو سال پیش، دوست عزیز و دور اما همیشه همراهم، دکتر انوشیروان عادل از آمریکا گزینه‌ای جامع از اشعار او به نام خوردن عسل کلمات برایم ارسال کرد. هرچه بیشتر کتاب را مطالعه کردم، بیشتر شیفته و شگفت‌زده شدم و به تدریج در کنار کارهای دیگر به ترجمه آن پرداختم. مشکل اینجا بود که کتاب هیچ مقدمه، موخره، تحلیل یا شناختنامه‌ای از شاعر نداشت، جز عکسی کوچک و زیبا از او در پشت جلد که برای نخستین بار چهره‌اش را می‌دیدم و این تصویر برایم یادآور شکوه چهره شاملوی بزرگ بود و یادداشتی کوتاه درباره او در کنار عکس با طراحی زیبایی بر روی جلد…»

از جمله اشعار این کتاب می‌توان به «شب»، «پاییز منزوی»، «تخته‌های قدیمی»، «مبهوت شامگاه»، «سه جور دلخوشی»، «خواندن به دورها»، «شعر عشق»، «گرفتن دست‌ها»، «بعد از کار»، «خانه اشرافی»، «ماه»، «سبد موسی»، «مالیخولیا»، «ماه شادمانی»، «کلیسای سلتی»، «تن سوم»، «اسبان کنار بشکه»، «سراسر شب نمناک»، «یک روز صبح»، «شعر زمستانی»، «وسط اقیانوس»، «عاشقانه»، «شعر خواب»، «اسب تمنا»، «دو معشوق میانسال»، «پرچمک نیلگون»، «گوزن»، «قوچ»، «عقاب»، «آب‌خوردن حواصیل»، «طوفان»، «دریای سرخ»، «قورباغه‌های شب»، «نقاشی زن من»، «سوگ پابلو نرودا»، «شراب‌ساز و ناخدا»، «سپاس معلمان قدیم»، «ما را نمی‌میریم»، «گفت‌وگو با روح»، «نقطه زرد»، «آنچه عیسی گفت» و «برای روث» اشاره کرد.

بخش پایانی کتاب نیز شامل گفت‌وگو با رابرت بلای در ۱۱ بخش است. در شعر «پاییز منزوی» می‌خوانیم: خس غبار علف‌ها فرامی‌شود و فرومی‌ریزد با گام‌های ساکت و سنگین، به‌سان پیشکارانی که در حیاط می‌رقصند به‌خاطر شهزاده‌ای که به دنیا آمده است. چه به دنیا آمده؟ زمستان. پس مصریان درست می‌گفتند. هرچیزی از پی بختی برای مردن است، تا در هوای روشن پاییز بیاغازد. هر برگی سقوط می‌کند و فرومی‌افتد وقتی که ما کمترین انتظار را داریم. به سوی پنجره نگاه می‌دوزیم از پی چیزی که چشم ما را به چنگ آورده است. شاید پاییز گوری باشد، که کودکی برون از آن به جهان می‌آید. احساس می‌کنیم شادمانی‌ای نهانی را و با هیچ‌کس از آن نمی‌گوییم!

انتشارات مروارید به‌تازگی این کتاب را با ترجمه فواد نظیری در ۲۰۵ صفحه و با شمارگان ۲۲۰ نسخه منتشر کرده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا