روز جهانی ریشهکنی سرطان دهانه رحم؛ گامی جهانی برای نجات جان زنان
سرطان دهانه رحم یکی از بیماریهای قابل پیشگیری در حوزه سلامت زنان است که در بیشتر موارد با عفونت پایدار ناشی از انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV ارتباط دارد.

مهدی صدیقیان – پژوهشگر مطالعات فرهنگی
۱۷ نوامبر، برابر با ۲۶ آبان، بهعنوان «روز جهانی ریشهکنی سرطان دهانه رحم» شناخته میشود؛ مناسبتی جهانی که بر امکان پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر این بیماری تأکید دارد. این روز با هدف افزایش آگاهی عمومی، تقویت برنامههای واکسیناسیون و غربالگری و جلب حمایت دولتها و نظامهای سلامت برای کاهش موارد ابتلا و مرگومیر ناشی از این سرطان شکل گرفته است.
سرطان دهانه رحم یکی از بیماریهای قابل پیشگیری در حوزه سلامت زنان است که در بیشتر موارد با عفونت پایدار ناشی از انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV ارتباط دارد. این ویروس از طریق تماس جنسی منتقل میشود و بسیاری از عفونتهای ناشی از آن بدون ایجاد مشکل جدی، بهطور طبیعی توسط سیستم ایمنی بدن کنترل میشوند. با این حال، باقی ماندن برخی انواع پرخطر ویروس در بدن طی سالهای طولانی میتواند باعث تغییرات پیشسرطانی در سلولهای دهانه رحم و در نهایت بروز سرطان شود.
یکی از مهمترین راهکارهای پیشگیری، واکسیناسیون علیه HPV است. این واکسن میتواند از ابتلا به انواع مهم و پرخطر ویروس که عامل بخش بزرگی از موارد سرطان دهانه رحم هستند، جلوگیری کند. سازمان جهانی بهداشت واکسیناسیون دختران در سنین مناسب را یکی از ارکان اصلی راهبرد جهانی حذف این بیماری میداند. در کنار واکسن، انجام غربالگری منظم و پیگیری نتایج غیرطبیعی نیز اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تغییرات سلولی پیشسرطانی معمولاً پیش از تبدیل شدن به سرطان قابل شناسایی و درمان هستند.
سرطان دهانه رحم در مراحل اولیه ممکن است هیچ علامت مشخصی نداشته باشد. با پیشرفت بیماری، نشانههایی مانند خونریزی غیرطبیعی واژینال، خونریزی پس از رابطه جنسی، ترشحات غیرمعمول یا درد لگنی ممکن است ظاهر شوند. مشاهده چنین علائمی لزوماً به معنای ابتلا به سرطان نیست، اما بررسی پزشکی را ضروری میکند. تشخیص زودهنگام و دسترسی به درمان مناسب، احتمال موفقیت درمان را بهطور قابلتوجهی افزایش میدهد.
سازمان جهانی بهداشت برای حذف سرطان دهانه رحم بهعنوان یک مشکل بهداشت عمومی، اهدافی با عنوان ۹۰-۷۰-۹۰ تعیین کرده است: واکسیناسیون کامل ۹۰ درصد دختران تا ۱۵سالگی، غربالگری ۷۰ درصد زنان با روشهای دقیق در سنین ۳۵ و ۴۵ سالگی و درمان مناسب ۹۰ درصد زنان دارای بیماری پیشسرطانی یا سرطان. تحقق این اهداف به همکاری نظامهای سلامت، پزشکان، مراکز آموزشی، رسانهها و نهادهای اجتماعی نیاز دارد.





