کتابی که با تلاشهای شگفتانگیز خود تحسینها را برانگیخت

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، محمدرضا سنگری در نشست نکوداشت نصرتالله صمدزاده، بنیانگذار کتابخانه جنگ حوزه هنری اظهار داشت: آقای صمدزاده فردی بزرگ هستند؛ در اینجا ایشان را با عنوان “کتابدار” معرفی کردهاند، اما من واژه “کتابیار” را به دلیل تناسب بیشتر با نشر و فرهنگ، مناسبتر میدانم. من همواره به دقت و همزمانی ایشان با نیازهای روز توجه داشتهام. ایشان بهگونهای زندگی میکنند که هم زبان زمانه را درک میکنند و هم از زمان خود به بهترین شکل بهرهبرداری مینمایند.
او ادامه داد: در فرصتی که با ایشان بودم، از گشتوگذارهایشان در کتابخانههای جهان و بهویژه کتابخانههای آمریکا صحبت میکردند. ایشان میگفتند حتی در ساعت سه نیمهشب در حال جستوجو و دانلود کتابهای مرتبط با حوزه کاریشان هستند تا منابع جدید را پیدا کنند. این تلاش دائمی بسیار قابل تحسین است. برخی در فرهنگ ما به بازنشستگان میگویند “سبکدوش”، اما برای انسانهای بزرگی چون آقای صمدزاده، سبکدوشی وجود ندارد؛ آنها همواره بارهای سنگینتری از مسئولیت را بر دوش میکشند و تلاششان برای یافتن حقیقت و دانش هرگز متوقف نمیشود.
این استاد دانشگاه بیان کرد: زمانی که برای دوره دکترا به تهران آمدم، پشت میز شهید عجای مینشستم و در آنجا متوجه شدم ایشان جملهای را زیر شیشه میزش قرار داده است که میگفت: “هر وقت کاری را تمام کردید، کاری بزرگتر را شروع کنید؛ چون نشسته یعنی دشواری”. روحهای بزرگ هرگز به کارهای کوچک قانع نمیشوند و همیشه در افقهای بالاتر و وسیعتر حرکت میکنند. امیدوارم از سرمایه وجودی جناب آقای صمدزاده بیشتر بهرهبرداری شود و دوستان عزیزی که در مجموعه کتابخانه جنگ هستند، تجربیات ایشان را به رای نیندازند.
او در پایان خاطرنشان کرد: به عنوان کسی که در فضای آموزش بودهام، خاطرهای از یکی از معلمانم را به یاد دارم که پس از بازنشستگی برایم نوشت: سی سال در مدرسه با خاک گچ دستوپنجه نرم کردم تا پخته شوم و حالا که بازنشسته شدهام، میتوانم به عنوان یک مدیر فرهنگی خدمت کنم. جناب آقای صمدزاده نیز از همین سرمایههای ارزشمندی هستند که پس از سالها تجربه، اکنون با دیدگاهی پختهتر در خدمت فرهنگ و اندیشه هستند و بهرهمندی از ایشان برای ما مایه افتخار است.
غلامرضا عزیزی گفت: آشنایی من با جناب صمدزاده، اگرچه ممکن است برای برخی با دورههای متفاوت یا از جنبههای مختلف باشد، اما برای من تجربهای جدی و عمیق بوده است. برای دسترسی به دانش کتابداری تخصصی و مراجعات کاری، ایشان مرجعی بیبدیل هستند.
او ادامه داد: من میخواهم به دو نکته در شخصیت ایشان اشاره کنم. نخست، جسارت و شجاعت علمی؛ ایشان با وجود تمامی سیستمهای موجود در حوزه کتابداری که بر ما دیکته شده است، شجاعت به خرج دادند و با دانش خود، سیستمی متناسب با شرایط، مختصات بومی و فرهنگ کشورمان طراحی و تدوین کردند. این یکی از مهمترین بخشهای فعالیت ایشان بود. دوم، نگاه مدیریتی ایشان است. ایشان معتقدند مدیر خوب کسی نیست که صرفاً با دستور و راهبری مستقیم، حکومت میکند؛ بلکه مدیر واقعی کسی است که مجموعهای را مانند یک “ساعت” میسازد؛ یعنی وقتی خود مدیر در نبود نیز، آن مجموعه با دقت و نظم به کار خود ادامه میدهد و از پیشبینیشدهها پیروی میکند.
این تاریخنگار عنوان کرد: من همیشه این باور را دارم که بنیانی که استاد صمدزاده بنا کردهاند، بسیار فراتر از یک فعالیت ساده است. ایشان مجموعهای را ایجاد کردند که خود به تنهایی یک “یادگار” است؛ درست مانند یک میراث ماندگار. به عنوان کسی که خود را کوچکتر از ایشان میدانم، میگویم که این مجموعه، هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ برکت، برای ما بسیار ارزشمند است. امیدوارم که این اثر و این مسیر، سالیان سال پابرجا و پربرکت باشد و ما همچنان از این میراث و از حضور پررنگ ایشان بهرهمند باشیم.



