وداع با روزنامهنگاری که به ملکه جنایتنویسی تبدیل شد

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، الهه شمس: زمانی که پی. دی. جیمز، نویسنده مشهور داستانهای پلیسی، درباره فردی مینویسد: «او میداند چگونه فضایی از ناآرامی و وحشت تدریجی ایجاد کند»، بدون شک با یک استاد واقعی در زمینه تعلیق مواجه هستیم. لسلی گرنت–آدامسون که به تازگی در سن ۸۳ سالگی درگذشت، یکی از این چهرههای برجسته بود. لزلی پس از ترک شغل ثابت خود در روزنامه گاردین، تمام انرژی خود را به نگارش اختصاص داد و در کارنامهاش ۱۵ رمان، داستانهای کوتاه متعدد و آثار غیرداستانی متنوعی به ثبت رساند. نخستین کتاب او، الگوهایی در غبار (Patterns in the Dust)، در سال ۱۹۸۵ منتشر شد و به فهرست نهایی جایزه جان کریسی راه یافت. پیشینه روزنامهنگاری او، امضای خاصی در آثارش به جا گذاشت؛ به طوری که شخصیت اصلی پنج رمان ابتدایی او، یک ستوننویس شایعات به نام رین مورگان بود. او که در لندن به دنیا آمده بود، دوران کودکی خود را در بحبوحه جنگ جهانی دوم در دره روندا در ولز سپری کرد و بعدها مسیر حرفهای خود را با گزارشگری در کاونتری آغاز نمود. لزلی پس از ازدواج با اندرو گرنت آدامسون، به لندن بازگشت و در گاردین به یکی از نویسندگان برجسته صفحات مقالات تبدیل شد. علاقه او به فرهنگ ولز باعث شد با شخصیتهای معروفی چون ریچارد لولین، نویسنده کتاب «چقدر سبز بود دره من» (How Green Was My Valley)، گفتگو کند. از سال ۱۹۸۰، لزلی نویسندگی تماموقت را آغاز کرد. شهرت او به عنوان نویسنده جنایی، منجر به دریافت سفارشهای متعدد برای نگارش کتابهای آموزشی درباره داستاننویسی شد. او تجربیات خود را در موسساتی نظیر بنیاد آروون، تای نیود، دانشگاه سیتی و دانشگاه کمبریج به نسل جدید نویسندگان منتقل کرد. در سالهای پایانی عمر، او در روستای دبنهم زندگی پرباری داشت و علاوه بر فعالیت در انجمن تاریخ و امور هنری، الگویی برای زندگی پایدار بود. لزلی و همسرش اندرو، خانهای سازگار با محیطزیست بنا کردند که نمادی از تعهد آنها به حفظ زمین بود. اندرو سال گذشته درگذشت و لزلی اکنون با یادگاری از آثارش، در ذهن مخاطبان ادبیات جنایی باقی میماند.



