رونمایی از دفتر رباعیهای شاعر بزرگ، مرحوم میرهاشم میری

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، ظهر چهارشنبه، مراسم نکوداشت «میرهاشم میری»، شاعر متعهد و انقلابی در همدان برگزار شد و در این رویداد از کتاب «ماییم و دلی…» که شامل رباعیهای مرحوم میرهاشم میری است، رونمایی گردید. در این مراسم، جمعی از استادان و چهرههای برجسته ادبیات و فرهنگ کشور از جمله جواد محقق، محمود اکرمیفر، مصطفی محدثیخراسانی، اسماعیل امینی، سعید بیابانکی و علی داوودی حضور داشتند.
یکی از شاعران حاضر در این مراسم اظهار داشت: مرحوم میرهاشم میری را همواره در مقام استادی میدیدم چرا که از نزدیک سیر و سلوک او را مشاهده کرده و تسلط او بر ادبیات را میشناختم. مصطفی محدثی خراسانی نیز بیان کرد: میری درون پرآشوبی داشت و جانی سرشار از جستوجوگری، اما در ظاهر آرام و متین به نظر میرسید. او هرگز از همدان خارج نشد، اگرچه در تهران پیشنهادات زیادی از وزارت ارشاد به او ارائه شد که نپذیرفت.
وی با اشاره به تأثیرات مثبت مرحوم میری در همدان و تعصبی که به این شهر داشت، افزود: میری در هر جمعی که حضور داشت به دلیل روح بیقرار و دل سرشار از معرفت، کانون توجه بود و در جامعه ادبی و فرهنگی، محور وفاق و اقبال به شمار میرفت. این شاعر و نویسنده ادامه داد: اکثر فرهنگدوستان به نیکی و مرتبه علمی و پژوهشگری او اذعان داشتند و او پژوهشگری کارکشته و حرفهای بود که همواره با دقت به موضوعات میپرداخت.
وی اضافه کرد: امروز هزاران شاگردی که او تربیت کرده است، تداوم راه او در جامعه هستند و مرحوم میری مرجع ما در ابهامات و شبهههای معرفتی بود. محدثی خراسانی تأکید کرد: شنیدن چند رباعی که او در اوایل انقلاب سروده بود، هنوز بعد از چهل سال طراوت و تازگی خود را حفظ کرده و اولین مشوق من برای علاقمندی به رباعی، شنیدن رباعیهای جناب میری بود.
یکی دیگر از شاعران حاضر در مراسم با بیان اینکه مرحوم استاد میری را نمیتوان دوست نداشت، گفت: او ویژگیهایی داشت که باعث دوستی با او میشد. آدمهای خوب تنها برای بهشت خلق نشدهاند، بلکه برای اینکه در دنیا خوب زندگی کنند تا به بهشت بروند و میری از افرادی بود که همواره محور بود.
محمود اکرمیفر با بیان اینکه دانش مرحوم میری را میستایم، گفت: او یک فرهنگشناس همدانی بود که شخصیت مستقلی داشت و حس نیت او برای دیگران برایش اهمیت داشت. این شاعر افزود: مرحوم میری قدرت اقناع و استدلالپذیری بالایی داشت و روایتهایی از زندگی خود و مردم همدان مطرح میکرد و آنها را به عنوان یک فتح استناد، سپس استدلال و استنتاج میکرد که مورد پسند همگان بود.
جواد محقق، یکی دیگر از شاعران همدانی که نزدیکی زیادی با مرحوم میری در دوران حیات او داشت، با اشاره به دوستی ۵۴ ساله خود گفت: بیش از نیم قرن دوستی با هم داشتیم، هرچند تضادهای فکری و سلیقهای داشتیم، اما با این تفاوتها، ۵۴ سال بدون کوچکترین اصطکاکی کنار هم بودیم. این نویسنده و شاعر عنوان کرد: آنچه ما را به هم پیوند میداد، کتاب بود و کتاب همواره نقطه اتصال ما بود و زمان زیادی را با هم میگذرانیدیم و ارتباطات ما در فعالیتهای فرهنگی بود.
وی تصریح کرد: مرحوم میری آدم شفاهی بود و کمتر به نوشتن میپرداخت. او بسیار کمالگرا بود و سعی میکرد بهترینها را خلق کند. او استعداد شعر و نویسندگی داشت، اما هیچکدام را نمینوشت و من تلاش کردم بخشهای انجام نشدنی را به صحنه بیاورم. در پایان این مراسم، از خانواده مرحوم میری، شاعر و ادیب برجسته تجلیل به عمل آمد.



