«نمایشنامهخوانی از «تعادل شکننده» اثر ادوارد آلبی»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، نمایشنامه «تعادل شکننده» (A Delicate Balance) که پیشتر با عنوان «توازن ظریف» و ترجمه رضا شیرمرز منتشر شده بود، این بار با ترجمهای جدید از آریو راقب کیانی به زبان فارسی برای علاقهمندان تئاتر ارائه میشود. این ترجمه تلاشی است برای ارائه نگاهی متفاوت به روابط، سکوتها و مناسبات قدرت میان شخصیتهای این اثر ادوارد آلبی.
ادوارد آلبی یکی از برجستهترین نمایشنامهنویسان آمریکایی قرن بیستم به شمار میرود. او بخش عمدهای از آثارش را بر اساس مواجهه انسان با بحرانهای پنهان زندگی روزمره، فروپاشی روابط، تنهایی، ترس و ناتوانی در برقراری ارتباط بنا کرده است. «تعادل شکننده» نیز نمونهای بارز از این دیدگاه است. این اثر در ظاهر در فضای یک خانه و میان اعضای یک خانواده آمریکایی جریان دارد، اما به تدریج مرز میان امنیت و ناامنی، صمیمیت و بیگانگی، عشق و خشونت و ماندن و گریز را مخدوش میکند.
آلبی در این نمایشنامه خانه را به فضایی بسته و ظاهراً امن تبدیل میکند؛ خانهای متعلق به خانوادهای آمریکایی که در آن همه چیز باید در جای خود قرار داشته باشد، اما زیر سطح این نظم، روابط خانوادگی در وضعیتی شکننده قرار دارند. در این نمایشنامه شخصیتها به جای آنکه صرفاً با یکدیگر گفتوگو کنند، مدام در حال آزمودن، زخمی کردن، دفاع کردن و پنهان کردن هویت خود هستند. در این اثر، کلمات در جهان آلبی تنها وسیله ارتباط نیستند، بلکه گاهی به سلاح تبدیل میشوند و گاهی ابزاری برای فرار از حقیقت.
آلبی با قرار دادن شخصیتها در یک فضای خانگی و محدود، این امکان را فراهم میآورد که بحرانهای بزرگ انسانی از دل جزئیترین مناسبات خانوادگی آشکار شوند. در اینجا، خانه نه پناهگاهی مطمئن، بلکه فضایی است که شخصیتها ناچارند با خود و دیگری روبهرو شوند. همین ویژگی، «تعادل شکننده» را به نمایشی درباره خانواده، ترس از تنهایی، میل به حفظ وضعیت موجود و بهایی که انسان برای حفظ یک آرامش ظاهری میپردازد، تبدیل میکند.
آلبی در این اثر نشان میدهد که گاهی آنچه یک خانواده را کنار هم نگه میدارد، الزاماً عشق یا صمیمیت نیست؛ بلکه ترس از فروپاشی، عادت، نیاز به دیگری و ناتوانی از مواجهه با تنهایی است. «تعادل شکننده» در سال ۱۹۶۷ موفق به دریافت جایزه پولیتزر در بخش نمایشنامه شد و یکی از سه نمایشنامه ادوارد آلبی است که این جایزه را دریافت کردهاند. آلبی بعدها برای «منظره دریایی» در سال ۱۹۷۵ و «سه زن بلندبالا» در سال ۱۹۹۴ نیز برنده پولیتزر شد.
در این نمایشنامهخوانی که در سالن ۷ بوتیک هنر ایران به روی صحنه میرود، زهرا انصاری فرد، محمد سلطانی، آیناز کاکاوند، مهرو ذبیحی، علیرضا شایانی و سپیده دهقان به عنوان نقش خوان حضور دارند و امیر پارسائیانمهر به عنوان مشاور رسانه و سمیرا رحمتی به عنوان دستیار کارگردان و امین عطار نژاد به عنوان عکاس گروه را همراهی میکنند. علاقهمندان میتوانند بلیت این اجرا را از طریق سایت تیوال تهیه کنند.



