«بلوط دوم»؛ اقتباسی جذاب از کلر ژوبرت و فرصتی برای رویاپردازی کودکان در جشنواره!

سرویس هنر پایگاه خبری الفبای رشد؛ ریحانه کاوش، کارگردان پویانمایی «بلوط دوم» که در سی و هشتمین جشنواره بینالمللی کودکان و نوجوانان حضور دارد، با تأکید بر اهمیت توجه به نیازهای روحی کودکان در شرایط بحرانی، بیان کرد: در روزهای سخت، کودک بیش از هر زمان دیگری به امنیت، داستان و امید نیاز دارد و جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان میتواند فرصتی باشد تا کودکان برای ساعاتی از هیاهوی جهان فاصله بگیرند، رؤیاپردازی کنند و دوباره به فردا امیدوار شوند.
وی افزود: نزدیک به ۱۷ سال است که در حوزه کودک و نوجوان فعالیت میکنم، جهانی که برای من فراتر از یک زمینه کاری، بخشی از زندگی و دغدغهام بوده است. امسال نیز با پویانمایی «بلوط دوم» برای پنجمین بار در جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان حضور دارم و از اینکه دوباره در کنار قصههای کودکان این سرزمین قرار دارم، خوشحالم.
کاوش گفت: «بلوط دوم» یک پویانمایی دوبعدی است که نتیجه کار و همکاری جمعی از هنرمندان است. این پویانمایی در مرکز سیمای استان اصفهان تولید شده و علی رئیسی تهیهکنندگی آن را بر عهده دارد.
وی درباره مدتزمان و فرایند تولید «بلوط دوم» توضیح داد: این پویانمایی ۱۰ دقیقهای با اقتباس از کتاب «بلوط دوم» نوشته کلر ژوبرت و با استفاده از تصویرگریهای هانیه توسلی ساخته شده است. فیلمنامه این اثر توسط مرجان خواجهکازرونی نوشته شده و مهدی قشقایی آهنگسازی آن را انجام داده است. طناز لشکری انیمیت دوبعدی و زهرا صافی نیز طراحی لیاوت اثر را بر عهده داشتهاند. ما تلاش کردهایم تا داستان، تصویر و موسیقی در کنار یکدیگر جهانی بسازند که کودک در آن هم چیزی برای دیدن و هم چیزی برای احساس کردن داشته باشد.
کاوش تأکید کرد: گاهی یک داستان آرامشی به کودک میدهد که با هزار کلام نمیتوان آن را به وجود آورد. به همین دلیل، توجه به سینما و آثار فرهنگی مناسب برای کودکان در شرایط دشوار اهمیت بیشتری پیدا میکند و میتواند در ایجاد فضایی امنتر و امیدبخشتر برای آنها مؤثر باشد.
وی در خصوص برگزاری جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اظهار داشت: جشنواره تنها یک رقابت و اعطای جوایز نیست، بلکه مکانی برای دیدن، شنیدن و بالیدن است. این یک فرصت است تا آثار دیده شوند و راههای جدیدی برای سینمای کودک گشوده شود. سینمای کودک در واقع گفتوگویی با آینده است، زیرا آنچه امروز برای کودک میسازیم ممکن است سالها در حافظه و خیال او باقی بماند.



