مدرسه بزرگ خوشنویسی ایران در قزوین افتتاح شد

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، قزوین در تاریخ خوشنویسی ایران دارای جایگاهی منحصر به فرد است؛ شهری که در دوران صفوی به یکی از مراکز مهم هنر و فرهنگ تبدیل شد و نام استادانی چون میرعماد حسنی و درویش عبدالمجید طالقانی با آن گره خورده است. حمید نیرومند، نویسنده و پژوهشگر خوشنویسی و استاد انجمن خوشنویسان ایران، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، به بررسی شکلگیری مکتب خوشنویسی قزوین، ویژگیهای آن و نقش این شهر در تداوم و انتقال میراث خوشنویسی ایران پرداخت. از سوابق این هنرمند میتوان به انتخاب او به عنوان برترین هنرمند جهان اسلام در پنجمین دوره مسابقات جهانی لاهور پاکستان اشاره کرد. آخرین کتاب او با عنوان «آیین خط تحریری کاربردی» و مقدمه غلامحسین امیرخانی منتشر شده است.
نیرومند در ابتدا به جایگاه قزوین در خوشنویسی اشاره کرد و گفت: «قزوین در تاریخ خوشنویسی ایران دارای جایگاهی بیبدیل و تعیینکننده است و به حق میتوان آن را پایتخت خوشنویسی ایران نامید. این عنوان تنها یک لقب افتخاری نیست بلکه نشاندهنده قرنها تداوم سنت هنری و پرورش بزرگترین استادان این هنر در این منطقه است.»
وی در ادامه به اهمیت قزوین در تاریخ خوشنویسی ایران پرداخت و گفت: «این اهمیت چند محور اصلی دارد که یکی از آنها پرورش بزرگترین خوشنویسان تاریخ ایران است. قزوین زادگاه یا محل رشد تأثیرگذارترین چهرههای خوشنویسی ایران بوده است. اگر تاریخ خوشنویسی ایران را به درخت تشبیه کنیم، بسیاری از شاخههای تنومند آن از قزوین ریشه گرفتهاند. میرعماد حسنی قزوینی بزرگترین استاد خط نستعلیق در تاریخ است که خط او به عنوان معیار و استاندارد اصلی در این خط شناخته شده است. درویش عبدالمجید طالقانی نیز بزرگترین استاد خط شکسته نستعلیق در تاریخ ایران است که این خط را به اوج زیبایی و تکامل رساند.
نیرومند همچنین به انتخاب قزوین به عنوان پایتخت صفویان اشاره کرد و گفت: «مرکزیت سیاسی و فرهنگی در دوران صفویه یکی دیگر از عوامل مهم است. قزوین در دوران صفویه و در زمان شاه تهماسب اول پایتخت ایران بود و این جابهجایی باعث شد هنرمندان و خوشنویسان از سراسر ایران به این شهر مهاجرت کنند و قزوین به مرکزی برای تمرکز استعدادهای هنری تبدیل شود.»
وی در ادامه به تداوم پیوند تاریخی قزوین با خوشنویسی اشاره کرد و افزود: «برخلاف بسیاری از شهرهای تاریخی که هنر در آنها کمرنگ شد، قزوین این پیوند تاریخی را تا به امروز حفظ کرده است و موزه خوشنویسی در قزوین نشاندهنده احترام و جایگاه ویژهای است که این هنر در بافت فرهنگی شهر دارد.»
نیرومند تصریح کرد: «در قزوین خوشنویسی فراتر از یک مهارت فنی و بخشی از هویت مردم است و به دلیل وجود استادان بزرگ، خوشنویسی به بخشی از سبک زندگی نخبگان و حتی مردم عادی تبدیل شده است. این نگاه ارزشی به خط باعث شده که کاتبان و خوشنویسان در این شهر همیشه از احترام اجتماعی بالایی برخوردار باشند.»
وی همچنین به شکلگیری مکتب خوشنویسی قزوین و عواملی که در این موضوع دخیل بودهاند، اشاره کرد و گفت: «این اتفاق حاصل ترکیبی از شرایط سیاسی، جغرافیایی، اجتماعی و فرهنگی است که در طول قرنها کنار هم قرار گرفتند. پایتختی قزوین در عصر صفویه، موقعیت جغرافیایی و مسیر جاده ابریشم، ظهور میرعماد حسنی و روحیه تجددخواهی و خلاقیت هنری از جمله این عوامل هستند.»
نیرومند در پایان به تأثیر دوره صفویه بر خوشنویسی قزوین اشاره کرد و گفت: «بدون شک، دوره صفوی و پایتخت شدن قزوین نقش انکارناپذیری در رشد خوشنویسی این شهر داشته است. این دو اتفاق تاریخی بستر را برای شکوفایی خوشنویسی فراهم کردند و باعث شدند قزوین به عنوان مرکز خوشنویسی ایران شناخته شود.»



