آموزش عالیچهره های ماندگار

مفاخری ادبی باید در کتاب‌های درسی و پژوهش‌های دانشگاهی معرفی شوند

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، نرگس قدسی در مراسم نام‌گذاری سالن چندمنظوره هنرستان هنرهای زیبا مشهد به نام غلامرضا قدسی، شاعر خراسانی، اظهار داشت: امروز به مناسبت یکصدمین زادروز زنده‌یاد غلامرضا قدسی گرد هم آمده‌ایم تا یاد شاعری را گرامی بداریم که شعرش از قید زمان و مکان آزاد بود. به گواه تاریخ، شعری که بتواند سال‌ها در رگ‌های جامعه جاری باشد و مورد استقبال اهل دل قرار گیرد، قطعاً پیامی جهانی دارد و حقیقتی را برای تمامی اعصار بیان می‌کند.

وی افزود: قدسی از جمله همین شاعران بود که شعر و مرامش، آیینه‌دار عدالت‌خواهی، میهن‌دوستی، خدمت به مردم و پیام‌آور صلح، عرفان و آزادی برای تمام جهانیان بود. دختر غلامرضا قدسی خاطرنشان کرد: نام‌گذاری تالاری به نام او که خادم فرهنگ و ادب بود، مایه مباهات اهالی قلم و هنرمندان و ادیبان است. قدسی همواره همان‌گونه زیست که سرود و همان‌گونه سرود که می‌اندیشید. زندگی او با تکلف و تعلق بیگانه بود: تکلف چون نباشد خوش توان زیست تعلق چون نباشد خوش توان مرد.

وی ادامه داد: او بر پای روشنگری و عدالت‌خواهی خویش استوار ایستاد و تاوان این مسیر را با پنج سال زندان، از بین رفتن نوشته‌ها و اشعارش و محرومیت از تدریس پرداخت، اما لحظه‌ای از رسالت بیدارگری دست نکشید: کاش بودم شمع تا هر شب پی روشنگری در میان جمع سوزاند سر تا پا مرا سبک ز خواب گران ای فسرده‌دم برخیز پی‌شکست سیاهی چو صبح دم برخیز.

این هنرمند خراسانی بیان کرد: هرگز تنهایی و دشواری مسیر اراده او را سست نکرد، به راستی می‌توان گفت قدسی آیینه‌دار کلام جاودان مولانا بود، آنجا که می‌فرماید «تو یکی نه‌ای هزاری، تو چراغ خود برافروز». وی افزود: قدسی خود به تنهایی چراغی بر افروخت تا شب‌های تاریک جهل و ناآگاهی را روشن کند. پیوند عمیق قدسی با نسل جوان، فصلی درخشان از زندگی او است. او به دورترین نقاط ایران سفر می‌کرد تا در انجمن‌های ادبی به دیدار نسل‌های جوان برود و مشوق و حامی ذوق ادبی آنان باشد.

وی تاکید کرد: آخرین محفل ادبی که در آن شرکت کرد بسیار پرمعنا بود، آن مراسم آیین بزرگداشت علامه اقبال لاهوری در دانشگاه ادبیات بود، جایی که قدسی با قلبی لبریز از امید به نسل جوان خواند «ای جوانان عجم جان من و جان شما». نرگس قدسی ادامه داد: امروز امید ما این است که تکریم مشاهیر و مفاخر فرهنگ و هنر و ادب، فراتر از نام‌گذاری مکان‌ها بتواند با ورود اندیشه‌ها و آثار به کتاب‌های درسی مدارس، دانشگاه‌ها، پژوهش‌ها و پایان‌نامه‌ها ادامه یابد تا الگوسازی از مفاخر، هویت ملی نسل نو را بارور سازد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا