آموزش و فناوریکتابکده

«رمان غاده السمان و تأثیر جنگ خاورمیانه بر خلق فیلم کوتاه»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران از امروز آغاز به کار می‌کند و یکی از بخش‌های جذاب آن برای علاقه‌مندان به کتاب و ادبیات، بخش «سینما و کتاب» است. در این بخش، فیلم‌های کوتاه با اقتباس از آثار ادبی به نمایش درمی‌آیند و فیلم «شبی در وطن» یکی از آثار حاضر در این بخش در سال جاری به شمار می‌آید.

فاطمه‌سادات سیدعزیزی، کارگردان فیلم کوتاه «شبی در وطن»، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، اظهار داشت: حدود هفت تا هشت سال است که در این جشنواره شرکت می‌کنم؛ گاهی به‌عنوان مهمان و گاهی به‌عنوان فیلمساز، اما این نخستین‌بار است که فیلم خودم به جشنواره راه یافته و این موضوع تجربه‌ای متفاوت برای من به ارمغان آورده است. با این حال، بیشتر از حضور فیلم خودم، خوشحالم که آثار دوستانم نیز در جشنواره به نمایش درآمده و می‌توانیم کنار هم فیلم‌ها را تماشا کنیم و روند داوری را دنبال کنیم.

وی در مورد شکل‌گیری ایده «شبی در وطن» توضیح داد: این فیلم اقتباسی از یک رمان لبنانی نوشته غاده السمان است. در حین خواندن رمان، در داستان ششم با تصویری مواجه شدم که توجه‌ام را جلب کرد؛ بالا کشیدن سبد فردی که در میدان جنگ گرفتار شده بود. این تصویر برای من به موتیفی جذاب تبدیل شد و تصمیم گرفتم آن را دستمایه نگارش فیلمنامه قرار دهم. از سوی دیگر، با توجه به سال‌ها درگیری خاورمیانه با جنگ، این موضوع دغدغه شخصی من نیز بود و همین مسئله باعث شد بیشتر روی آن تمرکز کنم.

این کارگردان درباره مضمون فیلم بیان کرد: «شبی در وطن» درباره افرادی میان‌سال است که ناخواسته درگیر جنگی نابرابر شده‌اند و فرزندان خود را در جریان آن از دست داده‌اند؛ انسان‌هایی که حالا تنها مانده و فراموش شده‌اند. می‌خواستم یادآوری کنم که پیش از قدرت، پول و هر چیز دیگری، باید انسان‌ها را در اولویت قرار دهیم، به‌ویژه انسان‌های بی‌گناهی که در جریان جنگ، فارغ از سن و سالشان، رنج می‌کشند و به فراموشی سپرده می‌شوند.

سیدعزیزی در مورد نقش اقتباس در شکل‌گیری فیلمنامه نیز گفت: اقتباس می‌تواند مانند زنجیر یک تسبیح عمل کند؛ خط داستانی و اتفاقات اصلی را در اختیار فیلمساز قرار می‌دهد و این هنر اوست که بتواند عناصر داستان را در فیلمنامه و کارگردانی به یکدیگر پیوند دهد و به تصویر بکشد. به اعتقاد من، ادبیات ظرفیت زیادی برای افزایش غنا، انسجام و گیرایی فیلمنامه دارد و می‌تواند به فیلمساز کمک کند تا ایده و نگاه خود را بهتر بیان کند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا