مهدی صدیقیانیادداشت

روز سازمان ملل متحد؛ هشتاد و یک سال تلاش برای صلح، همبستگی و همکاری جهانی

بیست‌وچهارم اکتبر، برابر با دوم آبان‌ماه، در تقویم جهانی به عنوان روز سازمان ملل متحد شناخته می‌شود؛ مناسبتی که یادآور لازم‌الاجرا شدن منشور ملل متحد در سال ۱۹۴۵ میلادی و آغاز فعالیت رسمی نهادی بین‌المللی است که با هدف حفظ صلح و امنیت جهانی، توسعه روابط دوستانه میان ملت‌ها، حمایت از حقوق بشر و گسترش همکاری‌های بین‌المللی شکل گرفت و در طول بیش از هشت دهه فعالیت خود، به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های گفت‌وگو و تعامل میان کشورهای جهان تبدیل شده است.

سازمان ملل متحد در پی ویرانی‌های گسترده جنگ جهانی دوم و با هدف جلوگیری از تکرار فجایع انسانی تأسیس شد. منشور این سازمان در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵، در جریان کنفرانس سان‌فرانسیسکو به امضا رسید و در ۲۴ اکتبر همان سال، پس از تصویب از سوی کشورهای لازم، رسمیت یافت. این منشور، اصولی همچون برابری حاکمیتی دولت‌ها، حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات، خودداری از تهدید یا توسل به زور برخلاف مقررات منشور و همکاری برای حل مسائل اقتصادی، اجتماعی و بشردوستانه را در بنیان فعالیت سازمان قرار داد.

سازمان ملل متحد که فعالیت خود را با ۵۱ عضو آغاز کرد، امروزه ۱۹۳ کشور عضو دارد و از طریق نهادها و برنامه‌های گوناگون، در زمینه‌هایی همچون حفظ صلح، امدادرسانی به آسیب‌دیدگان جنگ و بلایای طبیعی، حمایت از پناهندگان، مبارزه با فقر و گرسنگی، ارتقای آموزش و سلامت عمومی، حفاظت از محیط زیست و پیشبرد اهداف توسعه پایدار فعالیت می‌کند. نهادهایی همچون صندوق کودکان ملل متحد، برنامه توسعه ملل متحد و کمیساریای عالی پناهندگان، از جمله بخش‌هایی هستند که در پاسخ‌گویی به نیازهای انسانی و توسعه‌ای در نقاط مختلف جهان نقش دارند.

با وجود دستاوردهای این سازمان در گسترش همکاری‌های بین‌المللی، جهان همچنان با چالش‌های پیچیده‌ای از جمله جنگ‌ها و منازعات منطقه‌ای، بحران‌های انسانی، نابرابری اقتصادی، تغییرات اقلیمی، مهاجرت اجباری و تهدیدهای نوظهور روبه‌رو است. این مسائل، ضرورت بازنگری در شیوه‌های همکاری جهانی، تقویت سازوکارهای پیشگیری از بحران و افزایش تعهد کشورها به اصول حقوق بین‌الملل را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

روز سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۶، هم‌زمان با هشتاد و یکمین سالگرد تأسیس این نهاد، فرصتی برای مرور دستاوردها و کاستی‌های نظام همکاری چندجانبه و تأمل در مسئولیت مشترک دولت‌ها و ملت‌ها در قبال آینده جهان است. این مناسبت یادآور آن است که دستیابی به صلح پایدار، عدالت اجتماعی و توسعه متوازن، تنها از مسیر گفت‌وگو، احترام متقابل، پایبندی به تعهدات بین‌المللی و مشارکت مسئولانه جامعه جهانی امکان‌پذیر خواهد بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا