سالروز آزادسازی سوسنگرد، حماسه مقاومت و همبستگی
گرامیداشت ۲۶ آبان فرصتی برای بازخوانی نقش مردم خوزستان و رزمندگانی است که در برابر تجاوز نظامی ایستادند. این روز یادآور آن است که دفاع از سرزمین، افزون بر توان نظامی، به مشارکت اجتماعی، همدلی و اراده جمعی نیاز دارد؛ ارزشهایی که در تاریخ مقاومت سوسنگرد جلوهای ماندگار یافتهاند.

مهدی صدیقیان – پژوهشگر مطالعات فرهنگی
۲۶ آبان در تاریخ معاصر ایران یادآور یکی از رویدادهای مهم دوران دفاع مقدس است؛ روزی که شهر سوسنگرد پس از روزهایی از محاصره و درگیری، از خطر سقوط نجات یافت. این عملیات در ۲۶ آبان ۱۳۵۹ انجام شد و به یکی از نقاط برجسته مقاومت نیروهای نظامی و مردمی در برابر پیشروی ارتش عراق تبدیل شد.
سوسنگرد، مرکز شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان، به دلیل موقعیت جغرافیایی و نزدیکی به مرزهای غربی کشور، در ماههای آغازین جنگ تحمیلی اهمیت راهبردی داشت. ارتش عراق در جریان تهاجم خود به خوزستان، تلاش کرد با پیشروی در این منطقه، مسیرهای ارتباطی و مراکز مهم شهری را تحت کنترل بگیرد. در چنین شرایطی، سوسنگرد در معرض تهدید جدی قرار گرفت و حفظ آن به یکی از اولویتهای نیروهای مدافع تبدیل شد.
در جریان نبردهای منتهی به آزادسازی شهر، نیروهای ارتش، سپاه پاسداران، نیروهای مردمی و گروههای داوطلب در کنار یکدیگر ایستادگی کردند. هماهنگی میان نیروهای مختلف، پشتیبانی عملیاتی و مقاومت مدافعان شهر نقش مهمی در تغییر شرایط میدان نبرد داشت. این رویداد همچنین نشان داد که همکاری میان نیروهای نظامی و ظرفیتهای مردمی میتواند در موقعیتهای دشوار، تأثیر تعیینکنندهای داشته باشد.
آزادسازی سوسنگرد تنها یک موفقیت نظامی نبود؛ این رویداد از نظر روحیه عمومی و تحولات جبهه جنوب نیز اهمیت داشت. جلوگیری از سقوط شهر، حفظ بخشی از موقعیت دفاعی ایران در منطقه و تقویت روحیه رزمندگان، از پیامدهای این مقاومت بود. نام سوسنگرد از آن پس در حافظه تاریخی مردم ایران با ایستادگی، فداکاری و همبستگی در روزهای آغازین جنگ گره خورد.





