به گزارش الفبای رشد به نقل از فرهنگ آفرینان، این سونوکاتالیست که بر پایه لایهبرداری کنترلشده آلومینوسیلیکاتهای طبیعی و رشد جانبی اکسید کبالت شکل گرفته، توانایی چشمگیری در تجزیه آنتیبیوتیکهای مقاوم مانند اگزیتتراسیکلین دارد.
اهمیت این دستاورد در این است که بسیاری از منابع آب دنیا در معرض آلایندههایی قرار دارند که با روشهای مرسوم تصفیه حذف نمیشوند و خطرات جدی زیستمحیطی و بهداشتی ایجاد میکنند. این پژوهش جدید نشان میدهد که این نانوساختار نهتنها قدرت بالایی در تخریب کامل مولکولهای پیچیده دارویی دارد، بلکه پس از هر بار استفاده نیز قابل بازیافت و استفاده مجدد است. این ویژگیها میتواند مسیر توسعه فناوریهای کارآمد و مقرونبهصرفه در مدیریت آب را هموار کند.
آلودگی منابع آبی با ترکیبات دارویی، بهویژه آنتیبیوتیکهایی که پس از مصرف انسان و دام وارد پساب شهری و صنعتی میشوند، یکی از بحرانهای روبهرشد محیطزیست در دهه اخیر است. بسیاری از این ترکیبات، ساختارهای پیچیده و پایداری دارند و در برابر فرآیندهای متداول تصفیه مقاومت نشان میدهند. تجمیع تدریجی این مواد در محیط میتواند به گسترش سویههای مقاوم میکروبی، برهمزدن تعادل اکوسیستمها و تهدید سلامت عمومی منجر شود.
