کتاب «نفسهای تازه»: روایت تجربیات کودکی و کارگردانی من

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، در این مراسم چهرههایی چون مهران احمدی، المیرا دهقانی، محمدحسین قاسمی، نوید پورفرج، دانیال پورصباح، نورا هاشمی، عباس یاری، علی علایی، رزیتا غفاری، محمود گبرلو و دیگران حضور داشتند.
بهاره میرحسینی، مدیر نشر عینک، در آغاز برنامه اظهار داشت: از همان ابتدا حوزه فعالیت نشر عینک، ادبیات داستانی ایرانی بوده و خوشبختانه اکنون فعالیتهای خود را در زمینه سینما نیز آغاز کردهایم؛ هدف ما آشنا کردن مخاطبان با بخشی از آثار و فعالیتهای سینماگران کشور است. انتشار این سه کتاب، نقطه شروع فعالیتهای ما در این حوزه محسوب میشود.
وی ادامه داد: این سه کتاب، آغازگر توجه جدی ما به هنرمندان است. این آثار درباره سه هنرمند با دیدگاههای کاملاً متفاوت نوشته شدهاند که توانستهاند خاطرات زیادی برای ما به ارمغان آورند. مخاطبان با مطالعه این کتابها با جهان و تجربیات این هنرمندان آشنا خواهند شد.
این ناشر با اشاره به اینکه ذبیحالله رحمانی ایده انتشار این کتابها را مطرح کرده است، بیان کرد: متأسفانه حمایتها کاهش یافته و بسیاری از ناشران قادر به ورود به این عرصه نیستند. در این شرایط دشوار اجتماعی، به نظر میرسد انتشار کتابهای هنری به نوعی حمایت از افرادی است که برای ما آثار درخشانی خلق کردهاند.
محسن بیگآقا در ادامه گفت: من همواره به این موضوع فکر میکردم که چرا کتابهای سینمایی درباره کارگردانان مهم ما منتشر نمیشوند. وقتی آقای رحمانی این پیشنهاد را مطرح کردند، از آن استقبال کردم. ما تمام مراحل تولید این کتابها را در زمان جنگ انجام دادیم و همواره با تأخیر مواجه بودیم.
وی درباره انتخاب مطالب این کتاب توضیح داد: نقدهای نوشته شده درباره هر فیلم را بررسی کردیم و نقدهای مثبت و منفی را در کنار هم قرار دادیم. هر فیلم خانم آبیار یک شگفتانه جدید داشت و این موضوع باعث میشد با نقدهای متعددی مواجه شویم. این نویسنده در پاسخ به این پرسش که چرا نقد جدیدی سفارش داده نشد، گفت: زمان کمی در اختیار داشتیم و به دلیل شرایط جنگی، تمایل داشتیم هرچه سریعتر یک اثر منسجم به چاپ برسانیم.
علی شیرازی نیز در ادامه مراسم اظهار کرد: محمد متوسلانی شهروند درجه دو سینمای ایران است و انتخاب این عنوان برای من بسیار دشوار بود. خاطرهای وجود دارد که محمد متوسلانی مانند دزدها به صحنه فیلمبرداری «دل و دشنه» میرفت و آقای جعفری جوزانی توانستند با این فیلم متوسلانی را به دنیای بازیگری بازگردانند.
وی افزود: کتابی درباره نصرت کریمی در دهه ۸۰ داشتم. استاد در آن زمان به من گفتند که در دهه ۷۰ از وزارت ارشاد به او گفته بودند که بیاید فیلم کمدی آبرومند بسازد، اما نامش به عنوان کارگردان منتشر نمیشود.
این نویسنده اظهار داشت: متأسفانه در سینمای ایران شهروندان درجه چهار نیز داریم، از جمله محمدعلی فردین و بهروز وثوقی. با شرمساری بسیار میگویم که شهروند درجه سه ما بهرام بیضایی و ناصر تقوایی هستند. در ابتدای دهه نود فرصت خوبی برای گفتگو با آقای متوسلانی فراهم شد. در سوالاتم گاهی نگاه انتقادی نیز وجود داشت، اما در این کتاب از نقد منتقدان استفاده نکردم.
در بخش دیگری از این برنامه، نرگس آبیار به صحنه آمد و گفت: خوشحالم که این حرکت از سوی نشر عینک انجام شده است. هر کتاب به مثابه یک کلاس درس برای مخاطبان است. تجربه سالهای یک فیلمساز میتواند از طریق کتاب در اختیار مخاطب قرار گیرد. من نیز در این کتاب تمام تجربیات دوران کودکی، مستندسازی و کارگردانیام را بیان کردهام.
وی تأکید کرد: من فیلمسازی خودآموخته هستم و بر اساس تجربه نویسندگی و مستندسازی، فیلمسازی را آغاز کردم. شاید این تجربیات برای بسیاری از افراد مفید باشد. آبیار در پایان اظهار داشت: فیلمسازی کار دشواری است و فیلمساز مسئولیت یک فیلم را حتی پس از مرگش بر دوش میکشد. از تمام فیلمسازان تشکر میکنم و معتقدم از تجربههای آنها آموختهام.



