تئاتر: ابزاری برای آموزش و نقد اجتماعی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، در آغاز این جلسه مهدی افشیننژاد، مدیر تماشاخانه سنگلج، با خوشامدگویی به حاضرین و قدردانی از تمامی هنرمندان شرکت کننده در این دوره ایرانیخوانی اظهار داشت: تماشاخانه سنگلج به عنوان قدیمیترین تماشاخانه فعال تهران که هماکنون در آستانه ۶۱ سالگی خود قرار دارد، در سه دوره ایرانیخوانی نگاهی تاریخی و پژوهشی به درامنویسی ایران داشته است که با همکاری و همدلی هنرمندان حرفهای و جوان تئاتر و همچنین همکاران تماشاخانه سنگلج برگزار شده است.
وی ابراز امیدواری کرد که تجربیات به دست آمده از سه دوره ایرانیخوانی و برگزاری ۱۷ جلسه نمایشنامهخوانی در طی ۵ ماه گذشته، بتواند زمینهساز طراحی رویکردی نوین برای دورههای آینده این برنامه باشد. اجرای نمایشنامهخوانی بخش بعدی برنامه بود و در پایان، غزال مهرانفر، کارگردان این نمایشنامهخوانی، به توضیحاتی درباره بخشهایی از زندگینامه صدیقه دولت آبادی پرداخت و گفت: دولت آبادی که بین سالهای ۱۲۶۱ تا ۱۳۴۰ زندگی کرد، یکی از بانوان فعال عصر مشروطه بود که برای حضور اجتماعی زنان، فعالیتهای متنوعی را انجام داد. از تأسیس مدرسه و کارگاه بافت گرفته تا چاپ مجله، سخنرانی، نمایشنامهنویسی و … او در کنار تمامی فعالیتهایش از تئاتر، موسیقی و هنر به عنوان ابزاری آموزشی، انتقادی و تبلیغی بهره میبرد.
وی با اشاره به فعالیتهای کانون بانوان در آن دوره، ادامه داد: صدیقه دولت آبادی نمایشنامه نوشت و آن را روی صحنه برد تا نقش زنان زمان خود را در خانواده و جامعه پررنگتر کند و آموزش دهد. مهرانفر با ابراز خوشحالی از اینکه خوانش نمایشنامه به جا مانده از صدیقه دولت آبادی به او سپرده شده است، گفت: این نمایشنامه به وضوح بخشی از مناسبات خانوادگی بیش از ۱۰۰ سال پیش را در خود دارد. زبان اثر، دیالوگها و حتی نام هر شخصیت قابل تحلیل و همراه با نگاه نشانهشناسانه است.
وی همچنین از تلاشهای رسول نظرزاده در گردآوری آثار قدیمی و نگارش کتاب «زنان نمایشنامهنویس نسل اول و دوم» قدردانی کرده و خواندن این کتاب را به تمامی دانشجویان تئاتر توصیه نمود. این جلسه با گپ و گفت حاضرین درباره نویسنده و دوره تاریخی خلق اثر ادامه یافت.



