میراثستیزی و غفلت تاریخی: چالشهای امروز ما

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، حکمتالله ملاصالحی، استاد دانشگاه تهران، در سخنانی به اهمیت حفظ میراث تاریخی و فرهنگی اشاره کرد و پرسشهایی را مطرح کرد که چرا انسان معاصر باید به حفظ بناها، محوطهها و آثار بهجامانده از فرهنگهای گذشته بپردازد. او به ضرورت تعیین حریم و عرصه این آثار بهصورت کارشناسانه و تلاش برای ثبت ملی و جهانی آنها اشاره کرد و از نیاز به تأسیس نهادها و سازمانهای ملی و بینالمللی برای حفاظت از این میراث سخن گفت.
ملاصالحی همچنین به این نکته پرداخت که چرا باید برای مرمت و بازسازی این آثار، پیمانها و قوانین وضع کنیم و این کنجکاوی و جستوجوگری انسان معاصر چه دلیلی دارد. او به این سؤال پرداخت که آیا آنچه انسانها میجویند و مییابند، واقعاً ارزشمند است و چه منفعتی در پاسداشت این میراث نهفته است.
او تأکید کرد که طرح این پرسشها بدون داشتن آگاهی تاریخی و خودآگاهی ممکن نیست و بسیاری از جوامع معاصر در حال حرکت به سمت آیندهای ناشناخته هستند. ملاصالحی بیان کرد که انسان باید بداند در کجای تاریخ ایستاده و چه نسبتی با میراث فرهنگی خود دارد و به کدام سو میرود.
وی همچنین به این نکته اشاره کرد که اگر افراد درک عمیقی از موقعیت تاریخی خود نداشته باشند، نمیتوانند به درستی به مسائل اجتماعی و فرهنگی پاسخ دهند و این بیخبری تاریخی میتواند به مشکلات بیشتری منجر شود.
ملاصالحی با اشاره به اینکه همه افراد نباید آثار ادبی و فرهنگی را بهطور کامل بشناسند تا به آنها ارادت داشته باشند، تأکید کرد که فرهنگ و میراث بهصورت گزینشی منتقل میشود و افراد میتوانند با وجود ندانستن همه جزئیات، به این میراث علاقهمند باشند.
او در پایان گفت که خوانشهای نادرست از تاریخ و ادبیات میتواند آسیبهای جدی به جامعه و فرهنگ وارد کند و بر ضرورت شناخت صحیح از میراث فرهنگی تأکید کرد.



