بیهقی؛ نویسندهای مسئول در برابر تاریخ

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری الفبای رشد، به نقل از روابط عمومی و مرکز اطلاعرسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به همایش «بیهقی» بر اهمیت ماندگار «تاریخ بیهقی» در تاریخ و ادبیات فارسی تأکید کرد و این اثر را فراتر از ثبت وقایع تاریخی، نمونهای درخشان از خرد، بلاغت و مسئولیتپذیری در روایت حقیقت دانست. در متن پیام وزیر آمده است: «هر دورهای تاریخی دارد، اما هر تاریخی این شانس را ندارد که در حافظه زبان و فرهنگ یک ملت جاودانه شود. «تاریخ بیهقی» از آن آثار نادری است که گذشت زمان نه تنها آن را فراموش نکرده، بلکه از طراوت و شکوه سخنش نیز نکاسته است. ابوالفضل بیهقی، این دبیر مشهور و سخنپرداز نکتهسنج، با قلم خود از مرز ثبت وقایع فراتر رفته و چنان به روزگار و سرگذشت انسانها نگریسته که روایت او، علاوه بر اینکه گنجینهای ارزشمند از تاریخ ایران است، به یکی از درخشانترین جلوههای زبان و ادب فارسی تبدیل شده است. در جهان بیهقی، تاریخ تنها داستان فرمانروایان و شرح فراز و فرود قدرت نیست، بلکه عرصه ظهور خوی و خصلت انسانها، آزمون خرد و تدبیر و نمایشی از وفاداریها، آزمندیها و لغزشهای بشری است. او با نگاهی دقیق و قلمی آراسته به خرد و بلاغت، از پس حوادث به حقیقت احوال انسان مینگرد و چنان استادانه میان استواری سخن و لطافت بیان پیوند میزند که هر سطر نوشتهاش، هم نشانی از روزگار گذشته دارد و هم دریچهای به تأمل در احوال روزگار ما میگشاید. در این اثر سترگ، زبان فارسی به مرتبهای از پختگی و توانایی میرسد که در آن، زیبایی لفظ از عمق معنا جداییناپذیر است. ارزش و مقام بیهقی تنها به فخامت نثر و استادی در روایت محدود نمیشود. آنچه میراث او را برای اهل اندیشه و قلم در همه زمانها ارزشمند میسازد، احترام به حقیقت و آگاهی از مسئولیت خطیر نویسنده در برابر تاریخ است. تأمل در صحت اخبار، سنجش گفتار راویان و پرهیز از آمیختن روایت با اغراض، در شیوه تاریخنگاری او جایگاهی بلند دارد. این آموزه گرانبها، بهویژه در روزگار ما که شتاب انتشار سخن گاه مجال درنگ و داوری را تنگ میکند، سزاوار بازخوانی و توجهی دوچندان است. بیهقی به ما یادآور میشود که قلم، آنگاه شایسته ماندگاری است که زیبایی و رسایی آن با راستی، انصاف و امانت همراه باشد. یکم آبانماه، روز بزرگداشت این قله بلند نثر پارسی و نگاهبان ارجمند حافظه تاریخی ایران را گرامی میدارم و کوشش عالمانه همه استادان، مصححان و بیهقیپژوهانی را که با سالها ممارست و پژوهش، چراغ شناخت این میراث بیبدیل را فروزان نگاه داشتهاند، ارج مینهم. امید آنکه بازخوانی آثار بزرگان ادب فارسی، نه تنها مجالی برای نکوداشت شکوه گذشته، بلکه مایه ژرفاندیشی، حقیقتجویی و اعتلای فرهنگ و زبان فارسی در روزگار ما و نسلهای آینده باشد.»



